"het is een regenachtige dag"(1)

13/7/2015

En ik zit hier
in café "de vooruit"
ik dacht aan jouw
de jaren die voorbijgaan
bomen die nu waaien met de wind

Heb nooit verstaan
wat wel of niet is gebeurt :
was het iets - dat op zichzelf staat
tot het in de tijd opging
treurend in zichzelf opgaand

"het is een regenachtige dag"

kan de zon ervan niet zien
wou je dichter bij mij
dan verbeelding ooit zou worden :
Levend zelf als een Alien
in een Mensenwereld

"het is een regenachtige dag"

zo'n dag
dat de zon nooit wou schijnen
zo'n leven
waar je wilde
dat alle hoop zo verdwijnt

toch één enkele maal
de warmte van de zon
eens voor mij alleen zou schijnen

jouw ogen in de mijne kijken
met de verwondereing van een kind
vrouw geworden

zonder woorden zich in gebaren vertaalde
met de fascinatie
onberekend
brekend
met angst en wantrouwen...

maar het bleef
nog steeds
een regenachtige dag