Nachtegalenhart

Mijn ogen branden van de zoute tranen
door het kermen 's nachts
en het voortdurend lijden...
Geen mens die het voelt of
het begrijpt
niemand heeft de medelijden...

Ieder individu op zijn eigen eiland
ieder zijn problemen, doelen en taken
niemand die naar de medemens
luisteren wil en samen uit de put
proberen geraken.

Huil maar alleen 's nachts
onder de halve maan en
de duistere sterren
schrei 's nachts en laat het zijn
overspoel je ziel
met stille gedachten
en zure gevoelens
overspoel je hart
met de curatieve pijn.