vorige gedicht
volgende gedicht
vorige gedicht
volgende gedicht
Doornen
Je lach groeide uit
tot een vruchtbaar roos
waarnaar wespen zoemen
en verdord honing slikken.
Je lach was precies
een steek...
Het bijt
het is hypocriet en
vijandig.
Je lach at me op
zonder hart en medegevoel.
Ingezonden door
Verwijderde gebruiker
Geplaatst op
23-06-2015
Over dit gedicht
Sommige mensen hun lach is net een steek
Geef uw waardering
Op basis van 5 stemmen krijgt dit gedicht 4 van de 5 sterren.Tags
LachReacties op ‘Doornen’
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!
