Wachten op het gevecht

Wacht maar
zei hij.
Zonder wachten
is er geen verlangen.
Ik heb lang gewacht
vele avonden.
Toen besliste hij dat het
wachten lang genoeg
had geduurd...
Het verlangen was
eindelijk volgroeid.
Ik wist niet
wat er mij te wachten stond.
Mijn onzekerheid was groot
maar mijn nieuwsgierigheid
nog groter.
Ik zag geen hand voor ogen.
Hij gaf me een harde duw
greep mijn haar vast,
trok mijn hoofd naar achter.
Hij was verbluffend sterk.
Hij trok me overeind.
Het kostte hem geen moeite.
In zijn handen werd ik
een willoze pop.
Zijn hand bleef
mij tegen de muur aandrukken.
De pijn kliefde mij doormidden.
Hij was ruw.
Ik was woedend.
De pijn kantelde
bij iedere stoot.
Ik werd volledig plat.