vorige gedicht
volgende gedicht
vorige gedicht
volgende gedicht
Flauw
Een lege ziel
zonder gevoel
zonder warmte.
Temperatuur
min twintig graden celsius.
Binnenin me
vriest het.
De ijsvlokken dwarrelen
rond de lichaamscellen.
De bacteriën vermenigvuldigen zich
tot een onbekwame pijn.
Mijn kippenvel...
De opgewonden haartjes
staan loodrecht
ze vormen een hoek van ongeveer
ongeveer negentig graden.
Mijn lippen zijn verdord
traag aan het sterven
tussen mijn gesmoorde kreet.
Ingezonden door
Verwijderde gebruiker
Geplaatst op
12-06-2015
Over dit gedicht
Op eigen voeten staan is schoon maar zwaar
Geef uw waardering
Op basis van 4 stemmen krijgt dit gedicht 4 van de 5 sterren.Tags
ZielReacties op ‘Flauw’
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!
