vorige gedicht
volgende gedicht
vorige gedicht
volgende gedicht
en de boer
De lentezon verwarmt mijn rug.
Jou gezicht weerkaatst de stralen,
glinsterende ogen pinkelen verhalen.
Jij bent mijn papaver, mijn drug!
Een tractor slentert over het land.
De ploeg snijdt door stof de voren.
Wij lopen in droge karresporen.
Jij zoekt tastend mijn hand!
Onze lichamen strelen elkaar.
Een verhaal zonder woorden.
Je prikkelt me met je haar,
Mijn buik zingt akkoorden.
Het wordt ons liefdesjaar
Jij spreekt toverwoorden.
Ingezonden door
fets
Geplaatst op
03-06-2015
Geef uw waardering
Op basis van 4 stemmen krijgt dit gedicht 3 van de 5 sterren.Tags
PloegenReacties op ‘en de boer’
-
Super mooi geschreven. je gedicht nam me even mee langs boerenvelden
Emma - 29-08-2015 om 21:50
-
dank u wel!
fets - 30-08-2015 om 18:11
