vorige gedicht
volgende gedicht
vorige gedicht
volgende gedicht
Dagboek
Mijn ogen pelden open
mijn zwarte pupillen
werden groot
en donker.
Mijn oren gleden
op de grond
en de angst...
de angst binnenin me
overspoelt me
en slaat me stil.
De losse papieren
in je wilde handen
werden verkleurd
verkreukt en
gescheurd
tot kleine papiertjes
tot snippertjes...
Mijn hart liep over
mijn rode aders sprongen
spontaan uit
mijn ziel.
Mijn maag verschrompelde
en keerde zich
helemaal om.
Ingezonden door
Verwijderde gebruiker
Geplaatst op
27-05-2015
Over dit gedicht
De papieren scheuren je herinneringen weg
Geef uw waardering
Op basis van 6 stemmen krijgt dit gedicht 4 van de 5 sterren.Tags
PapierReacties op ‘Dagboek’
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!
