1001 Gedichten
vorige gedicht
volgende gedicht
vorige gedicht
volgende gedicht
Vandaar mijn tranen
Rood omrande ogen, natte rode wangen.
Tranen, niet te tellen, niet te vangen.
Waarom kan ik er niet tegen als alles veranderd?
Waarom moet ik nou altijd zo onzeker zijn?
Soms wil ik schreeuwen, van de innerlijke pijn.
Maar het lukt niet, ik kan het niet.
Vandaar mijn tranen....
Ingezonden door
Verwijderde gebruiker
Geplaatst op
14-05-2015
Geef uw waardering
Op basis van 9 stemmen krijgt dit gedicht 4 van de 5 sterren.Tags
Onzeker Pijn Schreeuwen Tranen VerdrietReacties op ‘Vandaar mijn tranen’
-
Huilen doet je soms eens goed. Blijf vooral schrijven, dat helpt bij je verdriet en pijn ... en je tranen!
Gedichtenlady - 15-05-2015 om 10:06