vorige gedicht
volgende gedicht
vorige gedicht
volgende gedicht
sneeuwklokje
Klokje wit klingelt in geelgroen gras,
soms in de sneeuw,
lenteschreeuw,
alsof er geen winter was.
Paraplu is zijn vorm,
broos en klein zijn taal,
beginnend zonneverhaal
en een eerste regenworm.
Pentekening ingekleurd,
romantisch muzikaal,
mijn ziel is opgefleurd.
Zoete bloementaal,
niet meer getreurd,
nieuw levensverhaal.
Ingezonden door
fets
Geplaatst op
21-04-2015
Geef uw waardering
Op basis van 3 stemmen krijgt dit gedicht 3 van de 5 sterren.Tags
LentebeginReacties op ‘sneeuwklokje’
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!
