Stille Zaterdag
Zittend naast 't houten kruis
met gesloten handen
verwerk ik beelden met stil geruis
en voel mijn ogen branden.
Met mijn hoofd gebogen
sluit ik mijn betraande ogen
begin ik in mezelf te praten
waarom hebt U mij verlaten?
Toen werd het licht na drie uur nacht
U riep toen uit "Het is volbracht!"
nadien werd ik bevreesd
want U boog het hoofd en gaf de geest.
Ik open mijn ogen, kijk om me heen
't is stil en verlaten ik ben alleen
ik hef mijn hoofd naar 't kruis omhoog
en zie daarin Uw regenboog
Ik begraaf mijn zonden in Uw graf
Die op Golgotha Zijn leven gaf
ik mag opstaan als Uw kind
dat door U aan God verbind.
www.robertdoek.nl
Ingezonden door
rdoek
Geplaatst op
04-04-2015
Foto's
Geef uw waardering
Op basis van 9 stemmen krijgt dit gedicht 3 van de 5 sterren.Tags
Denken Geloof Kruis StillezaterdagReacties op ‘Stille Zaterdag’
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!
