selfie

Structuur van beton
lijkt op de vloer van een bos,
die koele strakheid overwon,
vlakke plaat in chaos.

Verdwijnt op de achtergrond
door lichtgevormde schaduw
van gestalte één met hond,
brugleuning als zenuw

van het ganse composiet,
geladen beeld in stilte
met mijmerende muziek,
langzaam wegebbende kilte.