Het komt altijd weer terug

Soms voel ik mij dagen,
weken, maanden goed,
maar het komt altijd weer terug.
Dat vervelende gevoel in mijn onderbuik,
en de rillingen over mijn rug.
Dan denk ik aan de dood,
die gedachtes nemen het over.
Onder die lach schuilen tranen en twijfels,
steeds sta ik op het punt.

Soms denk ik: zal ik het doen?
Wie kan het toch wat schelen,
ik heb niet veel te delen.

En niemand die mij kent.

Wat zou het toch veel beter zijn,
als ik er niet meer ben.