dood van een poëet

Ik heb geen goesting vandaag.
Buiten is het miezerig.
Typisch Vlaams herfstweer.
Er hangt een kille sfeer,
ben een beetje beverig,
niet dat ik klaag.

Ik hou niet van zo’n dagen,
ze willen mij verjagen,
daar hou ik echt niet van.
Het is meer dan ik aankan,
liever mooie zomerdagen
als het blad is omgeslagen.

De meesmuilende mist treurt mee
om de dood van de lieve poëet.
Ik wens hem een bloemenzee,
een hemel met een muziekkreet.

Het leven gaat voorbij,
veel sneller dan je weet,
als een beeld in klei
een gebarsten kreet!