Brandstof
Toen ging ineens het licht uit, omtrek pikzwart
Wanhopig zoekend, de bovenkamer verward
Eenzaam speuren, hoe is deze vlam gedoofd
Energie opgestapt, machteloos en beroofd
Even huilen en dan weer weg naar het werk
Nabije toekomst vermijden, een donker tijdperk
Tragedie binnenshuis, onzichtbaar leeggelopen
Weinig begrip in de buurt, de perfectie bekopen
Ingesloten, verstrengeld in eigen netwerkdraden
Nood aan ontstressen, weer stilaan opladen
Tandje bijsteken mislukt, de mond is overvol
Ingezakt, gegeneerd, op zoek naar een katrol
Geloof in beterschap, nog een heel eind te gaan
Elke stap doet pijn, rustig ademen, niet stilstaan
Leven is meer dan verbranden in eigen mechaniek
Frisse fundamenten, blijf ver van die automatiek
Ingezonden door
Dicht bij de Stoof
Geplaatst op
24-02-2015
Over dit gedicht
Elk lichaam heeft energie nodig om te bestaan...geen automatische piloot
Geef uw waardering
Op basis van 1 stemmen krijgt dit gedicht 2 van de 5 sterren.Tags
Ademen Kracht Leeggelopen Leven Machteloos VerwardReacties op ‘Brandstof’
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!
