Als zand in m'n handen
Je bent als zand in mijn handen
korreltje voor korreltje glip je m'n vingers door
ik wil enkel terug veilig landen
maar je zet me keer op keer op een dwaalspoor
Wat moet ik hiermee aanvangen
het maakt me enkel bang
dat je me aan zijden draadje laat hangen
terwijl ik zo naar je verlang
Je bent als water
als de dorst te groot is
zal ik spijt hebben later?
Nu kan ik alleen maar denken aan het gemis
Het gemis van je aandacht
je handen op me voelen
dat is waar ik zo naar smacht
ik moet het van me afspoelen
Mag mezelf hierin niet verliezen
die optie heb ik niet
want ik kan hiertussen niet kiezen
wat zou volgen is verdriet
Dus ik laat het op z'n beloop
ik laat het op me afkomen
met enkel maar de hoop
dat het niet zal blijven bij dromen...
Reacties op ‘Als zand in m'n handen’
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!
