thuisloos
16/1/2015
Thuisloos(1)
zo ging alles heen
in de tsunami van tijd
enkele droomvlinders vliegen
ver van alle ellende weg
de thuislozen
wonen in stenen
maar het hart is er niet meer bij
je glimlach gleed voorbij
als een lichte lentebries
en de thuislozen
zwierven door de stedelijke steppen
op plaatsen waar dieren eten zochten
stond een digitaal paneel
met reklame gekrakeel
de thuislozen
levend van moment tot moment
zonder vooruitzichten
een nomade in Emoticon
in een tragische wereld
de thuislozen
erfgenamen
van een liefdeloos verleden
streden
nog steeds
wisten amper met welke wapens
om de kilte te verslaan
om door te gaan
waar dromen niet langer hoeft
de weg ooit te vergeten
onder de Maanschaduwen
naar een vreemd branden land.
Ingezonden door
faramir
Geplaatst op
21-01-2015
Geef uw waardering
Op basis van 1 stemmen krijgt dit gedicht 1 van de 5 sterren.Tags
Erfgenamen Streden TsunamiReacties op ‘thuisloos’
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!
