Open deur geen toegang
Open deur geen toegang. Het venster gesloten,
de muren in blauw.
Daarbinnen alleen maar soortgenoten
en de directeursvrouw.
Hebben geld, voelen zich verheven,
traditiegetrouw.
Venster zonder tralies, onbereikbare open deur,
witte lijn ertussen
en vooral gebrek aan grandeur.
Emoties blussen
na de vernietigende belastingscontroleur.
Vergeten kussen.
Waarom willen mensen altijd meer,
waarom blieven?
Waarvan al dat onzinnig geconsumeerd,
het grieven?
Het is tijd voor de echte ommekeer,
voor liefde.
Plots zijn voorspoed en geld verdwenen,
geen vrienden,
de dood aan het venster schimmig verschenen,
oudgedienden.
Eenzaamheid en pijn zullen het lot bewenen,
zij grienden,
in het aanschijn.
Ingezonden door
fets
Geplaatst op
18-01-2015
Geef uw waardering
Op basis van 3 stemmen krijgt dit gedicht 3 van de 5 sterren.Tags
EgoïsmeReacties op ‘Open deur geen toegang’
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!
