1001 Gedichten

1001 gedichten

Zet ook uw gedichten op 1001Gedichten.nl

Heeft u nog geen account? Meld u gratis aan!

Print dit gedicht
vorige gedicht

Vuur

Op een vervlogen, ongehoord crescendo
baarde de bewolkte Moedermaagd
uit haar geslacht, verhitte organen,
alleen een ijzer doortrokken continent
om onder schimmeldraden te gaan tanen.

Haar gestolde wachter boven de nevel
waarin hij tussen velden dorpen duldt
en generaties lang laat begaan
pakt de pen en rispt wat zwavel
een vuurbericht is van hen uitgegaan

Laat, ver weg in radeloze ouderdom
begrepen, braakt de koperrode gigant
uit zijn buik, een vuurgevuld oedeem,
naar uitgedreven om hem heen,
haar schande, het menselijk eczeem.

Guido van Geel

vorige gedicht
Toevoegen aan favorieten

Ingezonden door

Geplaatst op

Over dit gedicht

'Ik word oud', zei het voormalig topmodel en schepte nog eens op.

Geef uw waardering

Op basis van 6 stemmen krijgt dit gedicht 4 van de 5 sterren.

Social Media

Tags

Aristoteles. Guidovangeel Vijfelementen

Reacties op ‘Vuur’

Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!

Reageren

We gebruiken uw gegevens alleen om te reageren op uw bericht. Meer info leest u in onze Privacy & Cookie Policy.

Wilt u direct kunnen reageren zonder elke keer naam en e-mailadres in te voeren? Meld u hier aan voor een account!

Vuur