Sneeuwvlok
Voorzichtig landen de eerste troepen op het land
Elegante witte pakjes, zachtjes bijtend in het zand
Eerstelingen sneuvelen bij aankomst op het kille front
Radeloos omgekomen, doodstil gevallen op de grond
Toegewijde kamikazes, met miljoenen uit de lucht
Instinctief naar beneden, de grijze hemel uit gevlucht
Een vredelievende missie, het landschap wordt stil
Niemand te bespeuren, nergens nog hoorbaar gegil
Tevreden kinderen staren achter het dubbel glas
Wachtend tot de laatste soldaten aankomen op het gras
Acrobaten in het luchtruim, ongewapend op de grond
Avontuurlijk leven tot de zon verschijnt aan het front
Langzaam gaan ze met duizenden zachtjes heen
Fabelachtig verdrinkend in het water, als vrienden uiteen
Reacties op ‘Sneeuwvlok’
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!
