omkopen
omkopen
Je gaf mij geld, zodat ik zal zwijgen en niets zou zeggen over de vele leugens,
wanneer ik verdrietig was maakte je stiekem een dansje van vreugde, wanneer je beloofde sweekends naast me wakker te worden
waar ik me al die keren op verheugde, zieke leugens over dat je weg was gelopen,ik hoopte al die tijd dat je zou veranderen,
maar telkens liet je me in mijn eigen sap gaar koken, en wist je me op te stoken tot ik ontplofte en boos werd, en je met grof
geweld buiten zetten, je wist telkens mij gevoelige plekken te raken,wanneer ik tranen liet vallen stond je me aan te staren
alsof het je niets kon schelen, na weken dat je mij liet denken en na hard knokken en werken om bij je om de hoek te komen wonen,
en mij te laten denken omdat je beloofde dat het ons plekje zou worden, maar ondanks alles hoe hard ik ook voor je heb gevochten
waren de woorden die je zij gelogen, je toonde geen begrip, dat ik veranderd was, in het verleden, vaak had ik weinig geld maar
ik zorgde 2 jaar voor lekker eten als je kwam, je gaf me stank voor dank, wanneer je fout zat herhaalde je het keer op keer,
moet ik je geld geven, dan zei ik geld dat is niet het gene wat telt
Reacties op ‘omkopen’
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!
