Mensensmokkel
Zachtjes dwarrelt een zoute traan naar beneden
Ellenlange tocht, weggevlucht uit het verleden
Voorgoed vertrokken naar dat beloofde land
Edelmoedig opgestapt, in smokkel gestrand
Noodgedwongen reizen naar een toegezegd paradijs
Erbarmelijk kader, mensonwaardige reis
Nationaliteiten opgehoopt veel te dicht bij elkaar
Toestand onhoudbaar, verdrinkingsgevaar
Water klotst over de boordrand naar binnen
In de hoek gedrukt met vele andere gezinnen
Natte kleren, onmenselijk koud, geen kans om op te drogen
Teleurgesteld, de stand van zaken voorgelogen
Immens veel geld voor dat beetje valse welvaart
Geheel uitgemolken, het ticket weinig waard
Enkele reis, veel dromen zinken naar beneden
Leven aan een zijden draadje, veel te veel geleden
Fluisterende doden, omdat ze niet voldeden…
Ingezonden door
Dicht bij de Stoof
Geplaatst op
15-11-2014
Over dit gedicht
Land in zicht... want daar ligt hoop te wachten.
Geef uw waardering
Op basis van 2 stemmen krijgt dit gedicht 3 van de 5 sterren.Tags
Erbarmelijk Mensensmokkel VluchtenReacties op ‘Mensensmokkel’
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!
