1001 Gedichten
Gedichten check: Nieuwe jaar Nieuwe Ik...
 31-12-15 02:12startpost
|
|
|---|---|
|
Brentx97 Berichten: 47 |
Nieuwe jaar Nieuwe Ik... Ik zweef in gedachte... Opzoek naar een nieuwe mij of wat ik kan verwachte... Van de nieuwe dage van het nieuwe jaar... tranen want ik wil jou Daar... alles wat je zei blijkt waar... Jij bent mijn vorm van geluk... Mijn vorm van gevaar... Dus hallo Ik.. 130 kg zie je dan zelf niet ik was Dik... Ik moest je kwijt spelen... Het leven is poker ik moest de juiste kaarte uitdelen... Nu is het tijd voor een nieuwe versie van Mij... 79kg is beter als de 130kg en weet je jij maakte me zo ziek... Dus zocht ik een uitweg ik vond muziek... Ik bleef je vinden op rare plekken... Hoe meer ik m'n best deed hoe meer je bleek aan te trekken.. Maar ik ben sterk genoeg het is mijn leven pijn pad... Mijn leven is nu anders en heb nog nooit zoveel liefde gehad... Niets zal dit afpakken.. Dit is de nieuwe Jou je bent nietmeer Dik... Je hebt hard gestreden Nee dit is de nieuwe ik... |
| 09-01-16 11:22 reactie 1
|
|
|
iakon Berichten: 32 |
Dit is voor mij geen gedicht, maar hoogstens een rap, hoezeer die kunstvorm mij ook tegenstaat.. Rap is eerder een knutselvorm en zo vind ik bovenstaande tekst ook in elkaar geknutseld. |
| 09-01-16 12:20 reactie 2
|
|
|
cabael Berichten: 9 |
Ja, misschien is dit wel iets om over een druk plein te schreeuwen. Wat me stoort zijn de overdadige punten, de wildgroei van hoofletters en het feit dat je "n" toets af en toe hapert. Ik voel je wel, maar het pakt me niet, plat gezegd. |
| 10-01-16 07:32 reactie 3
|
|
|
marill Berichten: 1058 |
Nu houd ik niet van "afkraken" ,dus dat ga ik ook niet doen, alleen is mijn vraag aan Brentx97 wat ze wil zeggen met deze tekst, wil je advies of heb je dit recht uit je hart neergezet en er verder niets aan verandert. Lieve groet, Marill. |
| 10-01-16 09:37 reactie 4
|
|
|
cabael Berichten: 9 |
Ik zie kritiek als een trede of zelfs springplank marill. Ik neem aan dat de dichter (in spé) iets in dit forum plaatst om andere reacties te krijgen dan: mooi xxx |
| 12-01-16 10:49 reactie 5
|
|
|
iakon Berichten: 32 |
De Azalea in jouw logo, Marill, symboliseert prachtig de poëzie en hoe het tot stand moet worden gebracht. Het is een hele grote klim omhoog langs een lange gladde stengel. Duizend maal glij je weer een stuk naar beneden, maar je gedrevenheid tot expressie in woorden moeten je telkens weer de moed geven om opnieuw te gaan klimmen. Maar....als je eenmaal boven bent aangekomen, is je beloning daar vol zoete honing en klaterende kleuren. Hoe kritischer je naar je eigen klimpartij kijkt, des te beter ga je omhoog. Dus je moet vooral niet de mensen iets kwalijk nemen als ze je willen helpen met die kritiek. Immers ook zij zijn gedreven door de schoonheid van woorden die beelden, gevoelens, sferen, meningen, en vooral wijsheid. Het woord 'afkraken getuigt niet van het bovenstaande, maar duidt eerder op een angst voor kritien, dat alleen maar naar ontevredenheid kan leiden. Zie het alsjeblieft positief. Ontvang en geef, ook de kritiek. |
| 15-01-16 07:56 reactie 6
|
|
|
marill Berichten: 1058 |
oké, begrepen, ik heb gewoon moeite met het woordje "kritiek", dat werkt op MIJ als negatief. Daar ik een positieve instelling heb en alle verhalen van twee kanten probeer te benaderen, nou ja ik ben gewoon een "lief zacht eitje" die 44 jaren met zorg mensen heeft geholpen en nu opeens aan de zijkant is neergezet, daar heb ik wat moeite mee en ik probeer iets positiefs te zien in deze hele maatschappij, die nu in mijn ogen alleen om "geld" draait en geld maakt mij niet gelukkig, daar ik het niet heb en eigenlijk ook geen snars om geef, alleen red ik het helaas niet als ik geen geld heb, dus mag ik nu "profiteren" van een uitkering en mag ik me nog in de rondte solliciteren hoewel ik fysiek nogal beperkingen heb, alleen wordt daar niet naar gekeken en daarom snap ik niets van deze maatschappij. Deze maand hoop ik de respectabele leeftijd van 63 jaar te bereiken en tel ik de 12 maanden af met sollicitatie plicht, ach waar zeur ik ook over, er zijn immers miljarden mensen op de wereld die zonder "uitkering" mogen overleven, dus het woord kritiek zal ik zien te accepteren, ik doe mijn best. Met lieve groet, Marill. |
| 15-01-16 13:37 reactie 7
|
|
|
iakon Berichten: 32 |
Om dergelijke frustraties van me af te schrijven leef ik me soms uit in columns. Die zijn daar zeer geschikt voor. Je kunt je van alles permitteren, wat in andere vormen niet kan. Je mag grof zijn, aanmatigend, bijna beledigend, scherp en vilein. Vrijwel alles mag, mits het berust op waarheid en met humor wordt geschreven. Chargeren is heerlijk om je nare ervaringen van je af te schrijven. En jij zit, zo lees ik, in een verdomd vervelende fase van je bestaan. Zelf doe ik veel vrijwilligerswerk in de ouderenzorg en ook daar zie ik om me heen de frustraties groeien, als er weer eens wordt gefuseerd, grote salarissen worden nog verder verhoogd, mensen worden ontslagen omdat hun taken worden overgenomen door sociale werkplaatsen en de gebouwen in handen zijn gekomen van de liederlijke vastgoedmagnaten. Dan te merken dat je bestuurd wordt door een regering die dit alleen maar stimuleert, zelf de broek vol heeft van leugens en bedrog........ nou ja.... zo heeft iedereen wel wat. Laten we ons liever bezig houden met wat we wel hebben en met de schoonheid van verworven rimpels. Laten we ons dirigeren door mildheid en een lach in het hart. Sterkte met jouw mogelijke ontwikkeling van je situatie. En probeer eens een column te schrijven. Op mijn site www.denkerijen.nl staan er meerdere,m als voorbeeldje |
| 16-01-16 08:33 reactie 8
|
|
|
marill Berichten: 1058 |
Fijn dat je reactie geeft, dat waardeer ik zeer, ik heb op je site gekeken, ik weet niet of dat mijn "uitlaatklep" zal zijn. In augustus afgelopen zomer ben ik werkzoekende geworden na 44 jaar gewerkt te hebben, ineens had ik overal tijd voor! De maand augustus heb ik dan ook echt genoten van mijn vrijheden, ik kon zomaar opeens in één dag een boek uitlezen, ik kon zomaar familie opzoeken, kortom ik kon gaan en staan waar ik wilde. In september ben ik keihard gevallen en was mijn vrijheid gedaan, in oktober werd ik geveld door een vervelende infectie, waardoor ik nog minder kon, ik was drie weken echt aan mijn bed gekluisterd, in die drie weken heb ik heel veel nagedacht en heel veel herinneringen kwamen naar boven die ergens opgeslagen lagen. Iets hiervan heb ik opgeschreven. Nu weet ik even niet hoe ik verder zal gaan, in ieder geval probeer ik vanaf 30 december weer mijn "gewone" leventje op te pakken, ik kan inmiddels weer auto rijden, dus een stukje vrijheid heb ik weer terug en lopen met een rollator lukt ook al aardig. Ach ja, ik ben niet zomaar weg te slaan, ik krabbel altijd weer overeind, dit is namelijk niet de eerste keer, alleen kost het me nu deze keer enorm veel energie. Inmiddels heb ik ook weer een stukje vrijwilligerswerk, wat ik al 5 jaar doe, weer op kunnen pakken en dat geeft me nu de kracht en energie om door te zetten. Lieve groet, Marill. |
| 16-01-16 16:44 reactie 9
|
|
|
iakon Berichten: 32 |
Ik wens je lichtjes langs je pad. |
| 16-01-16 19:21 reactie 10
|
|
|
marill Berichten: 1058 |
lichtjes langs mijn pad naar het scheen doofde er een  het kaarslicht dat doofde beroofde het laatste sprankje maar ik dank je |
| 20-01-16 09:02 reactie 11
|
|
|
iakon Berichten: 32 |
lief gedichtje, dank je hiervoor |
| Naar boven | |
Berichten: 47 
Berichten: 1058