Gedichten check: 2012
|
startpost
|
|
|---|---|
|
DutchMarley Berichten: 664 |
uitleg van gedicht: In 2012 heb ik moeten stoppen met mijn toemalige stude, wat ik met een extra lening deed van DUO om mijn huur te kunnen blijven betalen,.. Toen ik van studiefinancering af kwam, en dus een uitkering nodig had.. heeft de gemeente mij eerst een kwart van het jaar zonder inkomen laten zitten..met dus het gevolg, dat deze student zonder al te veel spaargeld meer,.. zijn rekening niet kon betalen,.. en op den duur zelfs geen boodschappen meer kon doen.. Mijn internet, telefoon en tv werden afgesloten.. en ook de waterleiding werd dicht gedraaid.. oftewel ook geen water meer in huis.. Ook het stroom en gas stond op het punt van afsluiten,.. en na een rechtszaak van de woningbouw waar ik van huur, werd besloten dat ik zonder pardon meteen op straat zou komen.. Na veel smeken en pleiten, wist ik te regelen dat ik tussen toen en 6 week OF al mijn achterstallige huur moest betalen, OF een succesvolle, en betrouwbare betalingsplan en regeling weten te fixen.. Oftewel schuldsanering die me zou helpen.. (Geloof me, ik heb moeten janken en smeken om die 6 week extra de tijd te krijgen.. Echt een heel trots moment..) In elk geval.. daar komt allemaal nog een bij op dat ik zwaar alcoholist was, en eigenlijk mezelf gedurende de gehele 2012 de dood in hebben lopen drinken.. iets waar ik op december 2012 dan ook heel erg dicht bij zat.. uiteindelijk heb ik alles uit handen moeten geven,.. en ben (op eigen houtje nog wel) vertrokken naar de afkickkliniek om aan mijn verslaving(en) te werken.. iets wat echt mijn leven gered heeft.. alleen was dit echter in december 2012 pas,.. na een jaar van problemen en wazige herinnering in waas van alcohol.. levend in vuil, afwas en kleren plus ikzelf niet kunnen wassen.. geen water voor de wc,.. Dronken midden in alleen maar vuil.. sorry voor de lange intro.. mja erg pijnlijk en schaamtevol iets voor me,.. maar er mee bezig nog, dus tja... Het Gedicht: 2012: die tijd is achter me gelaten maar zeker niet uit gedachten verloren nooit meer die persoon te zijn.. vernieuwd, verbeterd, en herboren mijn duisterste hoofdstuk ooit geschreven nog altijd breekt het mijn hart van staal Alles in puin, als een bom verwoestend Voor altijd een stempel, gezet op mijn verhaal de herinnering verwoest me nog altijd weer gebroken in miljoenen stukken een plekje, nog nooit kunnen geven Ook niet zeker, of me dat ooit zal lukken want vergeten kan ik maar niet alles hangend, een oh zo dunne koord onwetend van alles dat nog moest komen Mijn leven, voor jaren nog verstoord zullen deze wonden ooit nog kunnen helen? Na die tijd, van schaamte naakt? Nooit geheel, zal ik genezen tot op mijn diepste ben ik geraakt Waarom kan het niet gewoon vervagen? En blijft het hier maar rondzweven Waarom mocht niks ooit baten? ik heb het toch mijn alles gegeven? het is te veel, ik kan het niet meer echt het doet me zo veel pijn.. god, wie dan ook, help me nou. Please laat het nou toch over zijn want die tijd zo duister, vol pijn. Heeft compleet verwoest, mijn bestaan met doodzuipen, als enig optie maar dooddrinken om door te gaan een jaar zo duister uit mijn leven die zelfs mijn diepste dromen plagen.. de pijn, vernedering en schaamte voor altijd met me mee te dragen Als een zwerver, nee als beest geleefd Miljoenen tranen, wel moet huilen.. een man gebroken, beroofd van al zijn trots alles ranzig, smerig, niet erger te bevuilen Geen waardigheid of trots meer over Elke dag weer dacht ik,. Dude spring vanaf t dak!! Vooral de keren, zo keihard huilend, ijskoud, in blote kont bij de wasbak een klein flesje, ergens gevuld met water Niks meer inhoud, dan half litertje vol de enige manier van douchen, Zo diep vernederd,. Oh wat een lol Mijn leven was volledig over.. enkel geleefd, op alcohol en brood op een haar na ben ik gestorven,. Dankzij de kliniek, nu toch niet dood.. |
| Naar boven | |
