Korte verhalen check: 3 korte verhaaltjes
|
startpost
|
|
|---|---|
|
Ichigo Berichten: 349 |
Telefoongesprek “Hai... Ja met mij. Hmm, ‘t gaat wel goed. Nee hoor, d’r is echt niks aan de hand, hoor, maak je maar geen zorgen. Ik wilde je alleen even zeggen dat het me spijt. Je weet wel, omdat ik niets zei. Omdat ik eigenlijk nooit iets zeg. Ja, sorry ik hou altijd alles voor me. >stilte< Zeg... kom je ooit nog eens terug...? Mag ik je... ooit weer eens vasthouden, zoals toen? Ik mis je... Sinds je weg bent... is mijn leven niet meer hetzelfde... In onwetendheid "Ik vertel het je niet. Jij bent zalig in jouw onwetendheid, je zou me nooit kunnen begrijpen. Jij weet niets van de geheimen van het hart, die na verloop van tijd zo'n zwaartekracht krijgen, dat ze je pletten als een mug onder een olifant. Alle gedachtes die ik had, alle acties die ik me bedacht had te verrichten, maar die binnen bleven omdat de wereld te groot was en te snel ging. Dingen die voorbij gingen en mij achterlieten met spijt, pijn en verdriet. De haat die ik jegens mezelf opbracht en de leegte die het vervolgens in mij achterliet. Jij zou het nooit kunnen begrijpen. Jij die gelukkig bent en die deze beangstigende, verstikkende leegte nooit zou kunnen zien. Maar ik voel het, ik voel hoe leeg de wereld is. Ik weet hoe zinloos het is iets te willen voelen wanneer die leegte mij leegzuigt en mij als een dood omhulsel van niets achterlaat. Jij zou het nooit begrijpen, je kan met niet helpen. Je kent me niet" Engel Ik kan me nog herinneren dat ik dacht dat het niets uitmaakte. Dat de zin van leven of doodgaan beide niets waard waren en dat ik niets hoefde of wou. Jij bracht daar verandering in. Jij nam al mijn problemen, die mij onmogelijk leken op te lossen, zo weg, zonder het zelfs maar te hoeven proberen. Je opende mijn ogen en gaf mij een warmte, waarvan ik niet wist dat die bestond. Voor het eerst in mijn leven leefde ik. En zelfs als ik terug dacht te zakken in die lege nachtmerrie, dan kwam jij mij redden, zonder dat je het wist. Door in jouw ogen te kijken, kwam de storm in mijn ziel tot rust. Toen ik jouw stem hoorde wist ik het: jij bent een engel en niets minder. Ik heb besloten voor jou te leven. Ik heb niet meer reden nodig dan jouw bestaan om mijn leven voort te zetten. Al voel ik met nog zo leeg en depri, ik zal alles het hoofd bieden en ik beloof je: ik zal blijven leven. Dank je. Ik zal je nooit genoeg kunnen bedanken. Weet alsjeblieft dat je meer voor mij hebt gedaan dan iemand anders ooit zou kunnen doen. Dank je. |
| reactie 1
|
|
|
Verwijderde gebruiker Berichten: 4562 |
Heel mooi Daniël. Je hebt me stil gekregen, best wel moeilijk Hoe kom je toch aan zo'n mooie insperatie ? x |
| reactie 2
|
|
|
Ichigo Berichten: 349 |
Haha, dank je ^^ Hmm, als er iets is dat me raakt (iets wat iemand zegt of doet, iets uit een film, iets wat ik zelf meemaak), of ik er nou iets mee te maken heb of niet, dan verwerk ik dat graag... en liefst op een manier dat het een ander ook raakt, maar dat lukt niet altijd |
| Naar boven | |
