1001 Gedichten
Korte verhalen check: Shiv [De 4 pagina's]
 21-09-13 16:13startpost
|
|
|---|---|
|
Verwijderde gebruiker Berichten: 4.562 |
Shiv stond aan een poel, een donkere poel, waarin een volle maan weerkaatste. De poel was omringd door rotsen, en een paar dode bomen. In de bomen zaten gieren, die haar zo gemeen aankeken, dat ze dacht dat ze haar levend gingen opeten. Shiv keek naar de poel, en verlangde er plots hevig naar om de poel aan te raken. Alsof ze gehypnotiseerd was stapte ze naar de poel toe en raakte met de toppen van haar vingers de poel aan. Het water rimpelde door de aanraking en de poel werd bloedrood. Maar ze werd zwart. Een duistere stem weergalmde over de hele poel, en werd weerkaatst tegen de rotsen, die nu ook bloedrood kleurden. “Dit is jou bloed. Binnenkort zal het stromenâ€, zei de stem. De maan kleurde nu rood. Ze verspreidde een rode gloed over het landschap. Er verscheen een zwarte schim, met in zijn hand een gewoon, klein twijgje. Maar de punt was onnatuurlijk scherp. De schim stapte op Shiv af en trok haar arm naar hem toe. Ze trok terug, maar zijn greep was ijzersterk. Met het twijgje kraste hij een stervende Duistere Eenhoorn op haar linkerbovenarm. Bloed droop van haar arm naar de grond, maar wat eerst rood was, werd nu zwart bloed. “Jij bent de heerseres van Het Duister !†riep de schim. “De Duistere Eenhoorn zal je de weg wijzen ! Alle dieren waarvoor iedereen doodsangst hebben, zullen naar jou luisteren, Heerseres !†Er treede een Duistere Eenhoorn naar voren. Shiv huiverde. Het grote beest was volledig zwart, het had rode ogen. Zijn hoorn was van geslepen bot. prachtig was hij wel, maar ook angstaanjagend. Zeker door dat hij Zwarte Magie bezat. “Als je fluit met dit fluitje, zal de Laxest naar je toekomenâ€, vervolgde de stem. Er viel een fluitje naar, vlak langs haar. Shiv floot en er kwam een groot, wit beest aangevlogen. Het had de kop van een wolf, en het lijf van een lenige kat. Door zijn twee witte, blinde ogen, zijn vacht en vorm, zag je meteen dat het een bloeddorstig beest was. Zijn tanden waren zoals die van een sabeltandtijger en zijn vleugels waren witte vleermuis vleugels. Langzaam stapte de shim op haar af, pakte haar bij haar arm en liep naar de poel. “Verdrink, en het leven lacht je toeâ€, zei de schim gniffelend. “Niemand zal je toe lachen, als ze jou zien.†Maar waarom hij dat zei, wist Shiv niet. Ze sputterde tegen, sloeg en beet hem. Met haar vrije hand greep ze haar dolk en duwde die diep in de shim’s zij. De shim klapte dubbel, maar riep een vlam Zwarte Magie op. Shiv hield het lemet van haar mes omhoog, waaraan het donkere bloed drupte. De vlam kwam tegen het lemet. De vlam gleed door de lucht, en spatte met een ludie knal kapot tegen een rots. De rots werd steengruis en Shiv dacht hoe zij geëinigd kon zijn. Ze schudde haar hoofd en ging in de aanval. Na enkele sterke steken in de shim’s zei viel deze ‘dood’ neer. Als je hem dood kon noemen, want volgens Shiv was hij dat al. Voordat hij ‘stierf’, mompelde hij: ‘Shiv, zoek Tich, hij zal je leiden. Hij zal alles doen om je te beschermen’ ‘Oke, maar Shim ..’ Voordat haar zin af was gooide de Shim, met zijn laatse kracht, een steen tegen haar. Shiv werd in de poel geduwd. Ze vocht zich een weg omhoog, en zag dat de Duistere Eenhoorn nog steeds naar haar stond te kijken. Ze kon de oppervlakte niet berijken en keek dus maaar triest naar de Duidtere Eenhoorn. Zijn ogen leken afsheid te nemen. Maar in haar hoofd hoorde ze hem ‘Tot binnenkort’ zeggen. Shiv zakte dieper in het water, en verdronk ... “Shiv, ruim je kamer op of ik jaag een kogel door je voetâ€, schreeuwde moeder. Shiv wist verdomd goed dat ze het meende. “Loop naar de maan !†schreeuwde Shiv terwijl ze opstond, rustig en zelfverzekerd. Haar moeder wist ook dat Shiv dit meende. Shiv liep naar de badkamer, bond haar zwarte, lange haren in een straat, en poetste haar tanden. Ze kleedde ich aan, in haar gebruikelijke outfit; Zwarte, strakke broek, donkere vrouwenhemd en haar favoriete zwarte Nike schoenen. Haar gouden ogen keken zelfverzekerd. Te zelfverzekerd. Shiv gritste een dolk van haar nachttafeltje, stopte die in haar rugzak en slofte naar de trap. Ze pakte de leuning en stapte traag van de trap af. Ze wandelde de keuken in en moeder greep Shiv’s arm en haar nagels boorde zich in erin. “Laat me losâ€, zei Shiv bevelend. Ze draaide haar arm, zodat haar moeder meer pijn had dan zijzelf. Moeder trok haar arm terug en wreef met twee vingers over die huid. Shiv gleed op haar gladde zolen naar de kapstok en gritste haar leren jasje van de haak. Ze duwde haar zwart-rode rugzak op de vloer en trok haar jasje aan. Ze shopte haar rugzak tegen de deur en liep er zelf opgejaagd heen. Ze trok de rugzak op haar rug. Shiv opende de deur en eenmaal buiten smakte ze die dicht. Ze snoof de geur van Budranië in, het land waarin ze geboren was. Ze zette haar kraag op en stak haar oortjes in. Ze sloeg de knopjes van haar I-pod in, en zette Thunderstruck op. Ze knikte zachtjes met haar hoofd op het ritme van de muziek. Langzaam liep ze met haar handen in haar zakken langs de winkels. Haar voeten stapten over de stoep. Kauwgom, kauwgom, kauwgom .. Over hing er kauwgom op. Ze grijnsde en spuugde de hare erbij. Een gemene glimlach gleed over haar gezicht. Een meisje fluisterde, maar net luid genoeg dat Shiv het kon horen: “Mama, waarom spuugt dat zwarte meisje haar kauwgom op de grond?†“Omdat de natuur haar niets kan schelen, liefjeâ€, anwtoorde de moeder. Shiv wierp hen een haatvolle blik toe. De moeder wende haar gezicht af. “Trutâ€, schold Shiv de moeder uit in haar gedachten. De moeder keek kwaad, alsof ze haar had verstaan. Shiv trok haar schouders en wandelde nog steeds door. Voorbij de grote kerk. Ze stopte even bij en etalage waarin een mooi zwart jurkje hing. Traag en twijfelend plaatsten ze haat voeten op de trapjes. Na een seconde trippelde ze zelfverzekerd de trap op. Er rinkelde een belletje toen ze de deur open deed. Vlug haalde ze haar hand door haar haren. Haar mondhoeken krulde ophoog toen ze zag dat een jongetje bang achter zijn moeder kroop. Nadenkend bekeek ze de jurkjes in de rek, en nam ten slot haar maat. Ze liep met haar afgesleten Nike’s naar de pashokjes. De houten vloer kraakte onder haar voeten. Ze duwde het gordijn van het hokje opzij en ging binnen. Ze kleede zich om en bekeek zichzelf in de spiegel. Tevreden knike ze. Maar toen slaakte ze een gil. Haar oog was gevallen op de ketting om haar hals. Het fluitje uit haar nachtmerrie hing om haar hals. Toen haar gil in haar keel stokte, werd het jurkje wit. Het begon van onder en het wit kroop omhoog, het kleurde haar ogen wit, haar haren .. Haar huid verbleekte en ze begon te zweven. Het beeld voor haar ogen werd zwart, maar daarna werd alles wit. Ze zat in een sneeuwstorm. Verbazingwekkend had ze het niet koud, terwijl ze zelf de sneeuw voelde bibberen van de koude. Telepatisch kreeg ze een bericht binnen. ‘Zoek Tich ! Zoek de jongen met het zwarte haar en de zilveren ogen ! Let op het fluitje, let op de Laxest, hij kent Tich’ De sneeuwstorm omhelsde haar en ze kreeg geen lucht meer. Ze smakte neer in de paskamer, maar bleef daar versuft zitten. ‘Zoek Tich’ klonk het na in haar oren. Beslist stond ze op. Duizelig, maar met een deel vertrouwen terug, kleede ze zich terug aan. Ze keek in de spiegel en haar haren veranderden weer van kleur. Donkerzwart werden ze weer. Tevreden gniffelde Shiv. Haar ogen flikkerde weer goud op. Ze ging ze de jurk betalen. Ze gaf het geld en wandelde weg. Terug buiten snoof ze de geur van de wind op. De wind woelde door haar lange haren, en ze wapperde tegen haar leren vestje. Met een glimlach besefte ze dat ze hiervan hield. Shiv wandelde rechtdoor, de straat uit. Daar wandelde ze naar rechts, links, links en ze stapte het park in. De Treurwilgen wapperde in de wind. Ze ging op een bankje zitten. Ze staarde over de heuvel heen, en sloeg weer op de knopjes van haar I-pod. Een triest liedje van Bruno Mars bereikte haar oren. Ze zag de zon wegzakken achter de heuvel. Ze greep haar rugzak en staarde in de maan. Er trok een huivering door haarr ruggengraat. Ze sprong op en rende de heuvel op. Haar schoenen roffelde over de grindpaadjes. Bovenop de heuvel slipte ze en smakte tegen de grond. Ze duwde zich recht en keek naar haar knieën. “Shit!â€, vloekte ze. Op haar broek hing aarde, gras en vuil. Ze klopte het eraf. Ze gleed de heuvel af, kroop door een haag en liep een verlaten jeigdhuis. De weg naar het jeugdhuis was omzet met oude eikenbomen. Ze trok de deur van het jeugdhuis open en ging binnen. Ze ging zitten op een oude zetel. De rode stof rimpelde op toen ze ging zitten. Ze wreef het stwijfelend glad. Het maanlicht viel spookachtig binnen. Ze wreef over het fluitje, en floot er toen op. Het floot zo hoog, dat het onmogenlijk te horen was. Een vogel vloog door de lucht. Maar was het wel een vogel? Het beest draaide wat rondjes en landde toen op het grasveld. Shiv rende naar het veldje. Ze schrok. Een groot, wit beest stond daar te kijken. Shiv dacht onwillig aan haar droom, aan de Laxest. Hij was het. Hij was de Laxest. Ze zetten een stap voorwaarts en legde twijfelend haar hand op zijn kop. Er trok een vriendelijke blik door het beest’s ogen. Ze voelde gewoon dat hij wist war Tich was. Ze ging een stap opzij, en klom op de witte rug. De Laxest probeerde haar hoofd binnen te dringen. Hij vroeg haar om haar gedachten in te mogen. Shiv antwoorde hem telepatisch. ‘Doe maar’ zei ze hem. De Laxest drong binnen en zei: ‘Blijf bij me, ik beng je bij Hem, Tich zelf ..’ De Laxest ging uit haar gedachten, en steeg op. De eikenbomen wiegde in de wind van de vleugels. Ze vlogen voorbij de volle maan, en Shiv acht dat ze een Weerwolf zag. “Dat kan niet, dat zijn gewoon sprookjes, niet echtâ€, zei ze terwijl ze de Laxest beter vastgreep. De vlucht duurde vreslijk lang, en het was koud. De Laxest merkte het en probeerde zich warmer te maken. ‘Bedankt, maar concentreer jij je maar op vliegen’, fluiterde ze hem toe. Ze vogen nog een tijdje, maar toen zette de Laxest de landing in. Hij splitste de lucht in tweeën en vloog naar de grond. Hij landde zacht op zijn poten en Shiv sprong eraf. Snel haalde ze haar hand door haar haren en hurkte. Ze bond haar veters enterwijl doemde er een schaduw op. Ze keek omhoog en zag daar een knappe jongen staan. Hij had een zwart hemd, het hing open. Daaron een grijze T-shirt, een versleten, laaghangende jeans en Vens. Zijn haar was wit, mooi slordig geknipt en hing voortdurend in zijn donkere ogen. “Ik ben Shiv, heerseres van Het Duisterâ€, zei ze. “Leuk om te wetenâ€, zei de jongen sarcastisch. “En ik ben Tich, heerser van mijn leven†Ze glimlachte vermoeid. Ze liep op de jongen af om hem iets te vragen, maar hij sprong op haar af en drukte haar neer. “Godver …â€, zei ze. “Sssst, zwijg even !â€, zei hij, en drukte zijn vinger tegen haar beschilderde lippen. Ze grijnsde. Hij keek haar kwaad aan. Tich duwde zic op, terwijl hij met zijn hand op haar schouders bleef drukten. Hij greep met zijn hand naar een mes. Hij bleef gehurkt zitten. Zijn ogen spiedde van links naar rechts. “Het is gewoon een zwart konijntjeâ€, zei Shiv opgelucht. Het konijn keek hun kant op, en zijn ogen waren rood. “Nee! Het is een Duistere Eenhoorn !â€, riepen ze tegenlijkertijd. Shiv stond op, maar Tich drukte haar weer neer. Hij haakte achter een tak, duw viel op zijn buik. ZIjn gezicht was drie centimeter van het hare. ‘Ze heeft écht mooie ogen’dacht hij. ‘Wat is hij knap’ dacht Shiv. Hun gezicht kwam korterbij, maar de Duistere Eenhoorn veranderde op dat moment in een eenhoorn. Verschrikt sprongen ze op en gingen naar de eenhoorn. De eenhoorn wou in hun gedachte, maar Tich verzette zich. De eenhoorn keek in zijn ogen en dwong hem. Shiv’s kleren veranderden en ze had haar jurk aan. Ze werd weer wit, maar bij Tich gebeurde hetzelfde. Zijn kleren bleven dan wel, maar hij werd ook wit. Zijn haar werd nog witter als dat het al was. Een shim stapte op hen af, en greep hun linkerarmen. Op hun bovenarmen gloeide een Duistere Eenhoorn in een zwarte kleur. ‘Jullie moeten de Witte Eenhoorn zoeken, en hem zwart krijgen’ klonk het. |
| 21-09-13 19:13 reactie 1
|
|
|
Patros-Fibros Berichten: 4572 |
Leuk verhaal, k wil weten hoe t verder gaat  |
| 22-09-13 10:52 reactie 2
|
|
|
Verwijderde gebruiker Berichten: 4562 |
Haha, moet ik nog verzinnen. Ik merkte wel een fout .. Er staat: Zoek Tich, de jongen met de zwarte haren ! Maar hij heeft wit haar -,- |
| 22-09-13 11:41 reactie 3
|
|
|
Patros-Fibros Berichten: 4572 |
Whaha, was mij nog nie eens opgevallen  |
| 22-09-13 12:11 reactie 4
|
|
|
Verwijderde gebruiker Berichten: 4562 |
XD Tja, ik heb vandaag zo weinig tijd ! -Leren voor school -MOET naar de kermis -,- -Naar me'n oma -Eten bij oma (waarschijnlijk) -Slapen -,- |
| 22-09-13 15:21 reactie 5
|
|
|
Verwijderde gebruiker Berichten: 1657 |
Naar knuffeloma? En je MOEST naar de kermis? Oei :S |
| 22-09-13 19:05 reactie 6
|
|
|
Verwijderde gebruiker Berichten: 4562 |
Nee andere oma |
| Naar boven | |
Berichten: 4.562 
Berichten: 4572