Gedichten check: In Zonnesteden
|
startpost
|
|
|---|---|
|
BlueonBlue Berichten: 17 |
In Zonnesteden zouden wij leven onder goudkoepels waarin een eeuwige lauwe tocht rondwaart. Door gorgonische spelonken onder onze voeten bonst het kloppende hart dat elektriseert. Op bed bijt een bonsaitijger mijn teddybeer. Nu denk ik weer aan genetische lentes, dagen toen er betekenis lag in een nest met eitjes. Achter de ijdelheid van schermen verdwijnen de nieuwe jaren groene jurk gedrapeerd over een rieten zetel Spijkerhard schrijven wij onze stukjes, kleine gelukjes, toch de vriendschap weer Welke weg wordt nu ingeslagen voor een allernieuwste dag van dauwdruppels op flinterplaten. Door glazen aderen lopen instructies voor niemendal. Hoe diep is ons falen, hoe schraal is ons verdiepen negen maal negen maal negen keer verloren de weg, verwaarloosd onze taak, gestorven de dieren maar strak, recht, gebogen, eindig de cirkel, helder het oog, echt het vuur |
| Naar boven | |
