Gedichten check: Voor altijd duister
|
startpost
|
|
|---|---|
|
Jaikdicht Berichten: 115 |
Ik heb veel handen uitgestrekt, meer dan dat ik heb, altijd iedereen helpen, 'k onderdruk het gevoel dat ik het niet red. steeds maar blijven troosten, knuffelen tegen de pijn hopende woorden zeggen, terwijl ik zelf iemand anders wil zijn. Soms voel ik me goed, weer een goed gesprek gehad, Maar dan wordt me zelfbeeld minder, en val ik weer in dat gat. Wanneer ik er ben uitgeklommen, met beide benen vast op de grond, Ben ik stiekem toch bang, dat ik val met een nieuwe wond. Ik leer mezelf beter kennen, en kan er minder goed omheen Mezelf groot houden overdag, 's nachts verdrietig en alleen Wachten op de mooie zon, waar ik zo naar uitkijk maar het blijft voor altijd duister, dat blijkt uit de praktijk |
| reactie 1
|
|
|
Autisme Berichten: 221 |
Dit is zo een herkenbaar gedicht dat ik er eventjes stil van wordt, Veel sterkte en moed wil ik je graag meegeven want dat heb je zeker nodig....Liefs Vicky |
| reactie 2
|
|
|
Myself Berichten: 188 |
Ik sluit me helemaal bij Vicky aan!! |
| reactie 3
|
|
|
huibvanriet Berichten: 93 |
Hallo Lauren, Het is een heel mooie eigenschap dat je anderen wilt helpen, maar om te kunnen geven moet je verbonden zijn aan een onuitputtelijke Bron, waardoor je kunt blijven geven. Deze Enige en Eeuwige Bron is God! Je gedicht raakt me diep, omdat ik dezelfde ervaring heb gehad. Ik geloof dat God dat verlangen in je heeft gelegd om anderen te willen helpen. Zoek Hem en het duister zal verdwijnen, want Hij is Licht! Met vriendelijke groet, Huib |
| reactie 4
|
|
|
Verwijderde gebruiker Berichten: 322 |
wow, heeel erg mooi dit! |
| Naar boven | |
