1001 Gedichten
Korte verhalen check: De Uitbarsting
 21-09-12 20:45startpost
|
|
|---|---|
|
DJolien Berichten: 772 |
Toch... hoorde we wat.... het nieuws.... trillingen in de aarde... oorlog en haat. Merleen en Loreen, de bekende tweeling. Uit het gevaarlijke dorpje in Afrika. Altijd hielt hun moeder, Fransiëska haar meisjes in de gaten. Zodat ze in een redelijk veilig gebied waren. Hun oudere broer, Khalid was al van kant gehaalt. Als klein jongentje moest hij mee met vader, in het leger. Geweren die trilden in zijn armen, hij was acht. Wanneer hij begon te jammeren, dat hij het zo erg vond, dat hij zich een moordenaar voelde. Kreeg hij de grootste pijn op zich. Zijn vader, probeerde in het begin zijn zoon wel te redden. Maar hij kon dat niet meer, er werd gezegd, dit is een team. Die moet uit elkaar. Tegenstribbelen is wat ze deden. Zonder pardon, werd de vader in bijzijn van Khalid gedood. Khalid rende weg, verweg, naar Franciëska. Geheel over stuur. Hoe moest hij dit brengen? Loreen en Merleen waren nog klein, 4 jaar. Maar ze voelde aan dat er iets niet klopte. Waar is papa? Khalid, waar is papa? Waren de woorden die Franciëska met het eten..... |
| 21-09-12 23:31 reactie 1
|
|
|
Rianne103 Berichten: 86 |
Mooi waar blijft de rest?  Kus Alysha |
| 22-09-12 08:41 reactie 2
|
|
|
Verwijderde gebruiker Berichten: 3539 |
Het is gelijk al spannend  Ik ben benieuwd hoe het verder gaat  |
| 22-09-12 10:20 reactie 3
|
|
|
DJolien Berichten: 772 |
Alysha haha, weet ik nog niet! Nathan, ik ook! We zullen zien! Bedankt voor de reacties Waar is papa, zei Fransiëska weer. We we weg, snotterde Khalid. Weg? is Papa weg, zei de kleine Loreen. J-ja papa is weg. Zoonlief, waar is papa dan heen, waren de woorden van moeder Fransiëska. Ik was met papa en heel veel grote jongens in het gevaarlijke oorlogsgebied in Afrika, waar we met de auto heen zijn gebracht. En zij vonden dat papa en ik een team waren. En t-to-toe-toen namen ze papa mee naar de zijkant. Papa zei: Khalid, ik hou van je, ga weg ren weg, draai je om. Ga weg, rennen zoon! Papa houdt van jullie allemaal. Ga weg, rennen! Maar ik wist niet meer wat dat betekende, rennen. Khalid, wat gebeurde er toen? Waren de woorden van Fransiëska. De mannen hadden een geweer gepakt en dwongen Papa te blijven staan, want anders ging ik ook kapot. Toen schoten ze, op zijn arm, en gezicht. Hij begon te kreunen, van pijn. Hij ging door de knieën en sloot zijn ogen. Zo lag hij enkele minuten, doodstil. Grote broer, wat deden ze toen, zei Merleen. Ik w-weet niet meer. Ze liepen weg, en papa lag daar maar. Toen deed papa zijn hoofd omhoog, helemaal vol bloed, dat uit zijn mond was gelopen. Hij zei heel zachtjes, zoon, ga weg, ga op je zusjes en mama letten. Keer niet meer terug naar dit gebied. Ren rechtuit, sla bij het bord: 25km. Linksaf, ren langs het bos en moeras gebied. Stap tussen de struiken door. Tot dat je een watergebied ziet. Loop er omheen. Tot dat je een dikke boomstam in het water ziet liggen. Stap hier overheen, en je zult bij een appelboom en fel rode bloemen uitkomen. Duw jezelf hier doorheen, zo je geen sporen ziet. Loop hier heel lang rechtdoor. En je zult op een zandweg komen, blijf doorlopen. Dan zul je een aantal huizen zien. Nummer 4, klop daar aan. Daar is mama. Meer heeft papa niet gezegd, hij zakte helemaal in elkaar. Dit is alles wat papa zei, ik heb dat gedaan, en nu ben ik hier. Papa komt niet meer terug. Nooit meer. Mama? sorry dat ik zo lang weg was... toen begon Khalid te huilen, Fransiëska, Merleen en Loreen, huilden allemaal ook.. het werd buiten donker, en de volgende ochtend. Was er geen spoor meer van hen, ze waren gevlucht. Weg, verweg, maar waarheen. Dat wisten de buren ook niet... (eind van het verhaal: November 2012) |
| Naar boven | |
Berichten: 772 
Berichten: 86 
Berichten: 3539