Korte verhalen check: Amber & Joosje
|
startpost
|
|
|---|---|
|
Verwijderde gebruiker Berichten: 322 |
hee! een jaar off wat geleden ben ik begonnen met dit verhaal, maar ik liep ongelofelijk vast. laatst vond ik het, en heb de draad weer opgepakt. ben nu op bladzijde 25 ;p nog niet heel ver dus, maar ik ben erg benieuwd wat jullie ervan vinden... het verhaal gaat over Joosje, Joosje is haar allerbeste vriendin Lola verloren aan kanker. en eigenlijk had ze maar een vriendin. nu gaat ze naar de middelbare school, en ontmoet daar Amber. amber is heel aardig en Joosje wil eigenlijk wel vriendinnen met haar worden. Maar verraad ze daarmee Lola niet? ze hadden beloofd om altijd elkaars beste vriendinnen te blijven, en daarom durft Joosje eigenlijk neit heel goed met Amber om te gaan. maar dan krijgt ze het dagboek van Lola, en dan veranderd er veel. dit is de proloog Samen liepen we langs de zee, Lola en ik. Onze armen om elkaar heen geslagen. Het was vredig, de wind waaide, en het was vloed, de golven sloegen op het strand. Toen we langs de pizzatent liepen, besloten we er een te gaan eten. Zij nam Mozzarella en ik Hawaï. Daarna liepen we verder. Opeens stond Lola stil. “Joosje, ik moet je iets vertellen. Ikke, ik, ik, ow, ik KAN het je niet vertellen, ik kan het niet†snikte ze. Ik keek haar aan. “Waarom niet? Wat is er gebeurtâ€â€™ En toen vertelde ze het me. Dat ROT woord, dat we in die maanden erop nog zo vaak zouden horen. Kanker. Al een poosje was Lola zwak geweest, en vaak ziek maar ze had niemand ook maar iets verteld. Tot nu. Vanochtend had ze mij gebeld. Ze voelde zich goed. Of ik meeging naar het strand. Natuurlijk zei ik ja. Die nare zaterdag was zo fijn begonnen. En zo stom geëindigd. Kanker. Die Dinsdag ervoor was Lola naar het ziekenhuis geweest. Maar ze had me er niets over willen vertellen. Nu wist ik het. De dokters hadden kanker geconstateerd. “het zit in mijn hoofd. En in mijn buik! in, in, overal eigenlijk! En Joosje… Ze kunnen er niets aan doen! Stel je voor, helemaal nietsâ€â€™ huilde ze. En ik stond daar maar, op het strand. Ik wist niet wat ik zeggen moest. En dat weet ik nog steeds niet. Kanker. Lola. Twee dagen later lag Lola in het ziekenhuis. En een maand later keek ze mij voor het laatst aan. “Joosje?†Had ze aarzelend en langzaam gezegd. Ze zwaaide zwak. Toen viel ze buiten bewustzijn. En gingen wij weg. Wij waren mijn Vader, Moeder, Timo en Dennis. Op vakantie. Een weekje naar Limburg. Tdrie dagen later waren we weer thuis. Lola. Ze was er niet meer. Mijn beste vriendin, al sinds we op de peuterspeelzaal naast elkaar bij juf Loes zaten. Lola. Ze was er niet meer. En sinds die dag was ik zo goed als alleen. Natuurlijk had ik meer vrienden, maar minder goede vrienden als Lola, en al snel gingen zij ook liever met anderen dan met mij om, omdat ik amper praatte en weinig plezier had. En nu… nu is het alweer bijna een jaar geleden. Een jaar zonder Lola. Nu moet ik, Joosje, dus zonder Lola naar de brugklas van het Willem de Keizer college. Lola. Ik mis haar nog steeds, een gevoel dat nooit over zal gaan. En soms droom ik, dat we samen over het strand lopen. Onze armen om elkaar heen geslagen. Lola en ik. graag hoor ik jullie mening, en de opmerkingen, over dingen die niet kloppen enzo veel liefs, Rianne |
| reactie 1
|
|
|
Verwijderde gebruiker Berichten: 244 |
wow, dat is echt heel mooi, ik ben wel benieuwd naar het hele verhaal hoor! xx |
| reactie 2
|
|
|
Verwijderde gebruiker Berichten: 322 |
@elke bedankt :$ x |
| reactie 3
|
|
|
Verwijderde gebruiker Berichten: 3539 |
Wauw, erg spannend |
| reactie 4
|
|
|
Verwijderde gebruiker Berichten: 322 |
bedankt... (: |
| reactie 5
|
|
|
kelshermind Berichten: 1 |
ik vind het echt een mooi verhaal! heel zielig ook |
| reactie 6
|
|
|
Verwijderde gebruiker Berichten: 322 |
dankje! x |
| Naar boven | |
