1001 Gedichten
Korte verhalen check: De val
 25-06-12 17:39startpost
|
|
|---|---|
|
sharingan Berichten: 45 |
Ik val.. langzaam met mijn rug naar de grond die nog mijlen ver is. Mijn hand uitgestoken naar boven. Vochtige vloeistof verlaat mijn ogen. Het lijkt of de wereld op zijn kop is en de tranen naar boven vallen. Ze zijn gewoon lichter en vallen achter me aan de diepte in. Ik zie wat wit licht. Een scherpe streep in schaduw gehuld houd een deel van het licht aan mijn oog onttrokken. Een straal van het licht schijnt terecht in mijn linker ook. Ik sluit deze niet en blijf gewoon kijken. Ik maak een grijp beweging naar het licht maar weet dat ik mijn weg terug het geblokkeerd. Ik had verwacht dat de val binnen enkele seconden voorbij zou zijn. Dan ik de pijn even zou voelen voor het vuur zou stoppen met branden. Maar ik heb het gevoel dat ik zweef. Langzaam als een veertje heen en weer dwarrelend. Een vermoeidheid neemt bezit van me. Plots word de drang om mijn ogen te sluiten erg groot. Ik vecht tegen de vermoeidheid. Ik had tegen mezelf gezegd dat ik het licht zou blijven zien tot ik dwang matig de duisternis moet betreden. Al was het een keuze om eerder alles achter me te laten dan de meeste mensen die ik ken. Ik voel zachte lippen de mijne raken. Eerst een klein kusje. Langzaam begint het gewicht van de lippen meer druk uit te oefenen . ik wil laten weten dat ik ook van hem hou. Maar als ik nu terug ga.. terug verlang zal de spijt me nooit meer met rust laten. De kussen worden steeds krachtiger. Ik kan het niet helpen maar wil dat het niet meer stopt. Ik open mijn mond een beetje en kus terug. Het verlangen is te sterk mijn lichaam reageert in een automatisme. Ik reik mijn hand omhoog opzoek naar zijn nek. Dan besef ik dat mijn ogen gesloten zijn. Ik moet ze openen. Ik wil zijn gezicht nog een keer zien. Zijn lach. Zijn prachtige groene ogen. Ik open mijn ogen op het moment dat ik zijn nek behoor te raken en zie het laatste beetje licht achter zijn flat verdwijnen. Een schok gaat door mijn lichaam. Mijn gehoor zwaar beschadigt door het ruizen van de wind hoort mijn botten kraken onder het gewicht. Het licht is weg zeg ik tegen mezelf. Ik mag nu mijn ogen sluiten. En op het moment dat ik ze weer dicht doe beginnen de kussen weer mijn lippen te verwennen en ik weet dat mijn laatste gedachtes aan hem zijn. |
| Naar boven | |
Berichten: 45