1001 Gedichten
Korte verhalen check: Annie vervult een wens (2/2)
 12-04-12 11:21startpost
|
|
|---|---|
|
Verwijderde gebruiker Berichten: 171 |
deel 2/2 Door de initiatiefneemster laat hij zich haar idealen uitleggen en Krijn belooft haar een mooi stukje in de courant. En er, nog eens later, onder rustigere omstandigheden, op terug te komen. 'En lees ook de mededelingen op het bord aan de gevel’ krijgt hij mee als goede raad. Het pand verlatende wurmt hij zich door de rij belangstellenden naar buiten. 4 Enige dagen later leest de burgerij van Haarlem in de Opregte Haarlemsche Courant het volgende over deze ontmoeting: Haarlem, datum heden ten dage (van onze plaatselijke courantier Krijn de Drukker) Nadat ik gisteren kennis had genomen van datgene dat de stadsomroeper - de vader van de eigenaresse van de zaak - te vertellen had spoedde ik mij per rijwiel naar het gebouw Vita Nova aan het Frans Halsplein. Ik trof daar een lange rij wachtenden aan die gezellig met elkaar stonden te praten. Het merendeel der gesprekken ging over de moderne tijd en haar nadelen. Ik zag jonge mensen, maar ook ouderen. Zowel mannen als vrouwen. Tijdens het aangename wachten, ongeveer een half uur - heb ik - incognito - op mijn kladblokje opgetekend wat zoal tegen mij werd gezegd. Zelf gaf ik me uit als een chauffeur die veel van paarden houdt.’ Oh..dan wilt U zeker een baan met paarden, meneer.’’ Ik wil wel iets in die richting.’ Was een leugentje om bestwil hè? Maar moest kunnen. Aangezien ik met mevrouw De Jong (ad hoc debutantes) heb afgesproken nog eens voor een uitgebreider interview terug te komen, moet ik het dit keer kort houden. Veel te interessant idee van mevrouw om haar te laten lopen. Bovendien was het te druk om lang met haar te kunnen praten, ze was de enige aanwezige, haar vader was bezig met omroepen. ‘Ik wil ook wel eens iets over de binnenkant van uw werk schrijven,’ vertelde ik haar. ‘Ik snap wel hoe een gewoon uitzendbureau in zijn werk gaat, maar Ongewoon niet,’ vertelde ik haar wellicht ten overvloede. 'Gewoon Ongewoon.’ ‘ Wat bedoelt U daarmee?’ ‘ Ik bedoel. Het samenbrengen van een werkgever met een werknemer.’ ‘ Maar dat wijst zich toch vanzelf,’ vond Mevrouw De Jong. Ze vertelde mij ook nog even snel:’ maak ook bekend dat er advertenties in Uw courant komen, laten Uw lezers daar op letten!’ Na haar succes gewenst te hebben ging ik met een leuk stukje op weg naar kantoor en mijn typemachine. 5 De gezondheid van opa en pappa Wim gaat sneller achteruit. Hij is niet meer zo vaak op kantoor of op straat om zijn werk te doen. Als je aan 'm vraagt wat hij mankeert zegt hij: ‘van alles, voel overal wat!’ Annie maakt zich echt grote zorg om hem. Het onvermijdelijke slaat een paar weken later toe. Een berichtje op zondagmiddag van de verpleegster van het ziekenhuis is duidelijk en tegelijk alarmerend.’ Uw vader is heel slecht Mevrouw. Er is een complicatie opgetreden.Longontsteking.U wordt verzocht zo snel mogelijk te komen.’ ‘Pa, hoor je mij, herken je mij?’ vraagt Annie Een heel flauw knikje van herkenning en met heel veel tranen in haar ogen geeft Annie heel veel kusjes op dat lieve en smalle gezichtje van haar vader. Gerard en de kinderen volgen. De verpleegkundige komt de zaal binnen en fluistert met de familie over zijn ziektebeeld. Ze vertelt dat de arts pas is geweest. Die concludeerde dat hij zeer verzwakt is. Hoge koorts, uitdrogingsverschijnselen en een fikse longontsteking als complicatie. ‘Is hij echt niet te genezen,’ wil Annie de Jong weten. ‘De dokter zegt van niet.’ 6 De aula van de begraafplaats aan de Vergierdeweg is tot de laatste plaats bezet met familie, vrienden en buren. Een geliefd mens die door velen naar zijn laatste rustplaats wordt begeleid. Op de kist staat de foto van Wim als stadsomroeper. Annie De Jong neemt met betraande ogen plaats achter de katheder om de aanwezigen toe te spreken: ‘toen pappa nog fit genoeg was kwam bij mij de gedachten op om hem echt terug te brengen in die goeie ouwe tijd. Ik hoef u niet uit te leggen wat ik hiermee bedoel. Wat vond pappa het een goed idee en wat heeft hij er van genoten. Wat ben ik blij dat ik hem dat nog heb kunnen laten beleven. Uren liet hij zich uitzenden en leefde hij zich uit in oude beroepen, vies of niet! Ik zie nog zijn glunderend gezicht toen hij de straat opging voor zijn eerste klus: als stadsomroeper. Uren bleef hij op straat rondbazuinen. Ik wil u zijn laatste woorden op zijn sterfbed zeker niet onthouden: ik wil begraven worden in mijn stadsomroeppak. Kom ik in de hemel dan vraag ik of het goed is dat ik Toos mag oproepen voor hereniging. In haar toespraakje aan het graf sprak ze tot slot de woorden:' pappa's droom is ten einde gekomen. Er kan een streep worden gezet door de naam Uitzendbureau Ongewoon. ‘Helaas! Ik ga alleen door - weer als Annie van der Weyden - Uitzendbureau Vita Nova.’ einde |
| Naar boven | |
Berichten: 171