1001 Gedichten
Korte verhalen check: De zwarte Hell
 09-03-12 03:05startpost
|
|
|---|---|
|
sharingan Berichten: 45 |
Ik hoef alleen maar mijn ogen te sluiten om de gruwelijk grote hand op me aft e zien komen. Om de donkere hand richting mij te zien gaan. Vanuit een kleine boog. Het gaat zelfs zo ver dat ik mijn hoofd tegen het keuken kastje voel bonken. Omdat de kracht achter de hand die de linkerkant van mijn gezicht raakte te overweldigend was om stil te blijven staan. De pijn scheuten van de klap schieten van de rechterkant van mijn hoofd door naar de linkerkant en door achter mijn nek in. De drukkende pijn scheuten maken plaats voor fikse hoofdpijn steken in mijn voor en achterhoofd. Ik weet meteen dat het een bult word. Ook mijn wang gloeit van de pijn. Alsof er koude vlammen aan likken. Er komt een brok in mijn keel en ik voel tranen omhoog komen. Nee! Ik hoor een echo weerklinken in mijn hoofd. Nee! Ik open mijn ogen en zie twee donkere ogen. Me doordringend aan kijken. Als of er door mij heen gekeken word. Of er gezien word wat ik denk. ‘nou!’ het geschreeuw maakt me in een krimpen. Niet schreeuwen niet boos zijn. Het is maar een kleine schok die door mijn lichaam gaat maar een kleine beweging. Maar het is opgemerkte het is gezien. ‘NOU!’ nog harder. Ik moet me intoom houden. moet meester zijn over elke spier in mijn lichaam. Me beheersen geen enkele beweging maken. Maar de beheersing is me ontnomen. ‘je liegt!’ is het volgende lawaai dat op me af gevuurd word. Ik had een antwoord gegeven net besef ik. Maar wat had ik gezegd? Ik weet het niet mee. Dan besef ik dat na het woord liegen er nog iets achteraan komt. Ik doen nog mijn best uit te wijken maar was alweer even vergeten dat er nog een kast stond. Dit keer kwam het iets hoger aan. niet mijn wang maar net naast mijn linkeroog. En weer was het te hard en te onverwachts dat ik tegen de kast sloeg met mijn slaap. Alle pijn scheuten herhaalde zich en bleven langer dan de vorige keer. de blijven hangende pijn maakte dat alles even zwart werd voor ik de boze ogen voor me weer scherp kon stellen. ‘Zeg het!’ Wat moest ik zeggen? Ik ben het vergeten, de rede van deze hel ben ik kwijt . angstig kijk ik langs hem naar een uitweg. ‘zeg het dan!’ twee grote sterke handen grijpen mijn schouders beet. Ze knijpen en belette het bloed in de bovenste liggende aders vrij door te stromen. De kort geknipte nagels worden grof in mijn vel gestoken en als de greep op zijn pijnlijkst is woord ik ruw heen en weer beweegt. Ruw door elkaar geschud. mijn hoofd niet meer instaat recht te houden hobbelt maar wat achter de snelle ruwe bewegingen van mijn lichaam aan. het geschommel maakte de bonkende drukte in mijn kop niet beter. In tegendeel zelfs ik werd er ook nog duizelig van. Ik herinner me een harde klap. De finale klap die alles zwart maakte. De handen groeven en knepen nog steeds in mijn schouders. Maar het door elkaar schudden maakte dat ik met mijn achterhoofd alsnog hard tegen het keuken kastje aan ben geknald. Duisternis. Een enorme vermoeidheid overspoelt me. Ik vraag mezelf af of ik dood ben. Ik voel me zweverig. Ik beeld mezelf in dat ik tussen de wolken door zweef. Dan weer een klap. Eerst zachtjes tegen mijn wang. Ik schrik er een beetje van. En vraag me af wie me tussen de wolken vandaan wil halen. Dan nog een klap deze komt al veel harder aan. dan begin ik te vallen. Eerst langzaam. Maar als de volgende klap me raakt tegen mijn wang gaat alles in een noodvaart voorbij. ik tuimel met een enorme snelheid naar beneden. Terug naar de aarde. Nog een klap. Ik merk dat ik op de grond lig. Ik wil mijn ogen opendoen om verder te kunnen zien. Maar merk dat er iets warms en vochtigs mijn linker oog instroomt. Ik krijg nog een klap tegen mijn gezicht. Ik wil gillen het uitschreeuwen van de pijn. Maar op het moment dat ik mijn mond opendoe om geluid te produceren proef ik bloed. Ik begin te hoesten. Ik wil overeind komen maar woord weer terug tegen de grond gemept. Nu pas voel ik een zwaar gewicht op me. Er zit iets op me. Iets houd me met gewicht tegen de vlakte. Ik til mijn hand op en reik naar het gewicht. Een hand pakt de mijne. Nagels worden in de rug van mijn hand gestoken en mijn hand word ruw weer terug naar beneden gebracht. ‘en nog acteren ook!’ hoor ik opeens. Ik schrik van het volume. Waarvan de bron verrassend dicht bij is. Ik slik een keer om het bloed uit mijn mond te krijgen en hoor mijn schorre krakerige stem zeggen ‘ik acteer niet’ ik haal nog eens diep adem ‘stop je doet me pijn’ met het laatste woord vervliegt oom mijn laatste beetje energie. ‘je liegt!’ het geluid zo dicht bij leek van verre te komen. De druk op mijn schouders verdwijnen abrupt. Kleine hoop overspoeld me dat het voorbij is. Wat is voorbij zegt een deed van mijn hoofd zich niet meer herinnerend wat er aan de and is. Maar dan voel ik twee ijzige hand tegen mijn keel gedrukt. Langzaam en geleidelijk word de greep op mijn keel strakker. De lucht komt met steeds mindere mate mijn longen binnen. Langzaam maar zeker raken mijn longen leeg. Ik begin te tellen. Niet lang meer denk ik. En dan is het voorbij niet lang meer en de pijn is weg. Dan.. een ijzige gil vult de wachtende ruimte. het weer klinkt in mijn hoofd. Die weer begint te tollen. Ik hoor nog mee gekrijs. Dit keer moeten het woorden voorstellen. Maar ik kan er geen woorden meer van maken of er een andere taal word gesproken. De greep laat abrupt los. Ook het gewicht op mijn lichaam is ineens weg. Is dit het dan? Is dit het einde? Geen pijn meer? Geen angst? Alleen nog maar vrede? Twee armen pakken mijn hoofd vast en er word zachtjes over mijn hoofd gestreeld. Ik voel iets kouds en nats op mijn voorhoofd vallen. ‘rustig maar’ word er gefluisterd ‘alles komt goed’ hoe kan dat nou gezegd worden? Hoe kan het ooit goed komen? Als elke keer dat ze weg gaat het opnieuw gebeurt. Nu weet ik het weer. Dit is niet de hemel. Dit is niet het begin. Dit is de hel. De duivel heeft nog niet genoeg van me. En ik moet blijven. Mijn engel houd me vast. Ze wiegt me zachtjes heen en weer. De drukkende pijn in mijn hoofd word minder. En eindelijk kan ik toegeven aan de vermoeidheid. ‘ik weet het weer’ hoor ik een schorre krakerige stem zeggen. ‘ik zou het raam open zetten in de badkamer na het douchen’ een kusje op mijn voorhoofd maakt dat de lelijke breekbare stem even stopt. ‘maar ze kwam erna en zij vergat toen het raam open te doen niet ik.’ er zitten wat foutjes in... ik hoop dat je er doorheen kan kijken en het niet te erg hinderd tijdens het lezen |
| 09-03-12 17:59 reactie 1
|
|
|
DJolien Berichten: 772 |
Nee hoor ik heb er goed door kunnen lezen, ook met een aantal foutjes.. Lieferd, ik heb hier niet heel veel op aan te merken. Ik vind het een mooi verhaal. Nouja, een verhaal dat makkelijk doorleest. Meissie, ik ben er altijd voor je. In het licht. En ik het donker. Ik zal er altijd voor je zijn!! i Love you mn dinnetje xxx Jolien  |
| 20-03-12 18:54 reactie 2
|
|
|
Marinda Berichten: 26 |
Denk aan je... al weet ik niet wie je ben<3 xx marinda |
| 20-03-12 21:45 reactie 3
|
|
|
Verwijderde gebruiker Berichten: 112 |
Nou heftig. Ik hoop dat het fictie is, in dat geval prima, maar ik vermoed toch wat anders. Als dat vermoeden klopt, moet er toch echt wat gaan gebeuren. Dan is het toch een zorgelijke situatie en moet die figuur toch duidelijk worden gemaakt, dat dit dus echt niet kan. Kun je me geruststellen? Wel mooi indringend geschreven! Gr Henk Benard |
| 20-03-12 22:12 reactie 4
|
|
|
sharingan Berichten: 45 |
Het spijt me o erg jullie zo te hebben laten schrikken. maar alles wat ik hier heb neer gezet is fictie en zwaar overdreven. ik heb we de nodige geschiedenis achter de rug om dit ook echt zo neer te zetten. maar geen zorgen om mij het is me nog nooit op die manier over komen xxx myrthe |
| 21-03-12 11:10 reactie 5
|
|
|
DJolien Berichten: 772 |
Lieve Myr, ik ken het verschil tussen fictie en echt, ik wist dat die super overdreven was. Maar dat wisten hun niet, hun schrikverwachting is niet gek. Niemand hoeft zich zorgen te maken over jou, zolang ik bij je ben, En dat is voor eeuwig. Ik kan het niet vaak genoeg herhalen. Myrthe, ik wil jou niet meer kwijt en hou van je zoals je bent. Liefs een hele dikke knuffel Jolientje <3 |
| 21-03-12 22:55 reactie 6
|
|
|
linnyyyy Berichten: 142 |
goed verhaal dit! gelukkig is het ficite |
| 24-04-12 23:14 reactie 7
|
|
|
sharingan Berichten: 45 |
bedankt voor de reacties maar een beetje kritiek zou ook fijn zijn dan kan ik er ook wat mee. daar leer ik beter van schrijven. ik ben vanplan dit stukje samen te voegen in een groot verhaal waar 'ik wil je beschermen' als begin stuk is. wat vinden jullie? past dat samen? |
| 25-04-12 10:58 reactie 8
|
|
|
Alissaatje1997 Berichten: 114 |
wooow.. kon niet stoppen moes het helemaal aflezen, er zitten een paar foutjes in maar dat is niet zo erg i love it <3 Liefs Alis |
| 25-04-12 21:05 reactie 9
|
|
|
sharingan Berichten: 45 |
fijn te weten dat er wat foutjes in zitten maar als je niet zegt wat voor foutjes dan kan ik het niet verbeteren xD trouwens niet op spellings en typfouten letten want ik lees nooit terug. bedankt voor je mooie compliment Alis :3 |
| 27-04-12 20:16 reactie 10
|
|
|
DJolien Berichten: 772 |
Tip, lees wel terug, want hoe minder spellingsfouten en slordigheidsfouten erin zitten. Des te mooier en beter word het! X |
| 10-06-12 15:32 reactie 11
|
|
|
Verwijderde gebruiker Berichten: 2 |
WOW wat een heftig verhaal ik werd er gewoon bang van gelukkig dat het fictie is al heb je het geschreven of je het zelf hebt meegemaakt mijn complimenten Alyssa |
| Naar boven | |
Berichten: 45 
Berichten: 772 
Berichten: 26 
Berichten: 112 
Berichten: 114