1001 Gedichten
Korte verhalen check: Het Ongeluk
 12-02-12 16:03startpost
|
|
|---|---|
|
Puberbeer Berichten: 22 |
‘Sam, ga je mee naar het winkelcentrum?’ De jongeman keek op en zag een groepje tieners voor zich staan. Bij het groepje hoorde Erik die een jaar ouder was dan de anderen en zijn beste vriend, naast hem stond Charlotte, zijn zus die al drie jaar een oogje had op de oudere en lange jongen. Ook andere kende hij goed zo als Diana, de beeld schone Diana, die bijna alle jongens aan haar voeten had en zich maar al te goed bewust was van haar charme. Naast haar stond haar eeuwige schaduw Phéline, die altijd probeerde zich als een tweede Diana voor te doen wat tot een catastrofe voor het uiterlijk van het eigenlijk mooie meisje uitkwam. Ook Peter behoorde tot de groep, de jongen had veel meer last van de pubertijd dan de anderen en zijn gezicht zat onder de puisten. Hij knikte en stond op, samen liepen de vrienden het plein af naar de parkeerplaats. Sams ogen gleden over de rijen autos waarmee de leerlingen naar het lyceum waren gekomen. Een busje viel hem in het oog en hij liep er naar toe om zich op de chauffeurs zitting te plaatsen. Hij wachte tot alle anderen ingestapt waren en starte de motor. Terwijl hij op de weg letten gingen zijn gedachten terug naar de dag dat ze samen het busje van de sloop hadden gered en de weken die daar op volgden waarin ze het transport middel hadden gerepareerd. Samen hadden ze daarna het onderhoud en de brandstof betaald. De jongen werd uit zijn gedachten opgewekt toen hij een kreet achter zich hoorde de bus slingerde even over de weg voor Sam de controle over het stuur kreeg. Hij zuchte opgelucht, gelukkig was er bijna niemand op de weg, hij draaide de achteruitkijk spiegel zo, dat hij kon zien wat er op de achterbank gebeurde. Peter had zich over de stoel voor zich heen gebogen en blies in het haar van Phéline die daar door geschrokken een kreet had geslaakt. Erik had zich om gedraaid om hen met een waarschuwende blik te laten verstaan dat ze niet zo moesten klieren. Hij wilde zich omdraaien toen hij een wagen met grote vaart op het busje inreed. Hij slaakte een waarschuwende kreet naar Sam die zich opnieuw op de weg voor zich geconcerteerd was. Sams ogen werden groot toen een lichtflits voor de bus verscheen, hij remde, een paar tellen later knalde hij met zijn hoofd tegen de airbag die afgegaan was op het moment dat de auto achter hen tegen het busje aanknalde. De jonge man hoorde een knal die vergezeld ging van licht, alles draaide om hem een en werd toen zwart. |
| 12-02-12 18:56 reactie 1
|
|
|
Verwijderde gebruiker Berichten: 244 |
Zo mooi! kisses, Elke |
| 12-02-12 19:10 reactie 2
|
|
|
DJolien Berichten: 772 |
Mooi verhaal! Als er een vervolg komt. Ga ik die zeker lezen!! Nogmaals Super geschreven xx liefs |
| 12-02-12 19:13 reactie 3
|
|
|
Puberbeer Berichten: 22 |
bedankt ik hoop dat ik niet te veel fouten heb gemaakt want het is een hele tijd geleden dat ik een les nederlands heb gehad |
| 12-02-12 19:28 reactie 4
|
|
|
Creativity Berichten: 9 |
Mooi verhaal X Creativity |
| 12-02-12 20:49 reactie 5
|
|
|
Puberbeer Berichten: 22 |
hier heb ik nog een stukje ik hoop dat jullie het net zo goed vinden want het is nogal moeilijk je intedenken als blinde, vooral als het ook nog een jongen is! Ontwaken en stemmen in het donker Sam knipperde met zijn ogen en verbaasde zich erover dat de kamer in complete duisternis gehuld was. Hij taste naar rechts in de verwachting een muur te voelen en het licht aan te kunnen knippen maar tot zijn afgrijzen vond hij niks dan leegde waardoor hij van het bed rolde. Hij probeerde op te staan maar zijn benen begaven het en de jongen zakte weer op de grond. Het geluid van snelle voetstappen trok zijn aandacht en hij draaide zijn gezicht naar de plek waar het geluid vandaan kwam. Het licht knipte aan maar het liet hem niet meer zien en tot zijn ontsteltenis drong het tot hem door dat het enige wat dat kon beteken er op duidde dat hij blind was. Verward zocht hij zijn herinneringen door om te ontdekken wat zijn blindheid veroorzaakt had. De voetstappen hielden stil en de jonge man voelde dat hij aan zijn schouders vastgegrepen werd, wat een paniek golf in zijn binnenste veroorzaakte, wilt zwaaide hij heen en weer om zich uit de greep van de onbekende te ontworstelen. ‘rustig jonge man we willen toch niet dat je jezelf of iemand anders pijn doet hé?’ Sam liet zich op het bed glijden toen hij de matras onder zijn billen voelde. De vriendelijke woorden hadden hem maar half gerustgesteld, hij zat nog steeds met het probleem dat hij niks kon zien en hij had geen idee wat er gebeurd was. ‘Ah, ik ben blij dat je wakker bent, ik hoop dat je me kan vertellen wat er precies was gebeurd want geen van je vrienden herinnerd zich iets van het ongeluk. Oh, ik ben trouwens Dokter Evers.’ Sam probeerde de precieze locatie van de stem uit te vinden en keek uiteindelijk naar een plek waarvan hij dacht dat de stem vandaan kwam. ‘welk ongeluk’ vroeg hij ten slotte terwijl hij het opgaf de stem te lokaliseren. ‘hmm, dat vroegen je vrienden ook al. Jullie voertuig en dat van de gene die tegen jullie aangebotst is zijn ontploft je hebt geluk dat je het hebt over leeft’ ‘is er iemand dood?’ Vroeg de jongen paniekerig. ‘Ja, de chauffeur van de auto achter jullie en een van de meisjes, genaamd Phéline, Het meisje Diana ligt in coma.’ Het worden kwamen aan als klappen op het gezicht van de tiener. Hij voelde de tranen over zijn wangen stromen terwijl de herinneringen terug kwamen en hij het ongeluk op nieuw beleefde. ‘het is mijn schuld’ mompelde hij en vertelde toen wat er gebeurd was. ‘natuurlijk is het niet jouw schuld!, riep de dokter uit, jij kan er niets aan doen dat er een snellere auto van achter tegen je aan gebotst is.’ Dokter Evers pakte de kin van de jongen op en verklaarde na een kort onder zoek, Sam ging er tenminste vanuit dat het een onderzoek was dat de jongen blind was. Sam hoorde iemand een kreet slaken en daarna de stem van de gene die hem overeind had geholpen en die hij inmiddels had herkent als die van zijn vader zeggen dat dat onmogelijk was. De dokter vroeg hem of hij hem moest helpen het nieuws te verwerken waarna Sam het gesprek onderbrak. ‘Ik had al in de gaten dat ik niks meer kon zien hoor dat hoeft mij niet nog eens door een ander verteld te worden.' zei hij grimmig. |
| Naar boven | |
Berichten: 22 
Berichten: 244 
Berichten: 772 
Berichten: 9