1001 Gedichten
Korte verhalen check: Liefdesverhaal
 04-01-12 03:15startpost
|
|
|---|---|
|
matthijs208 Berichten: 134 |
Ik was bezig met een liefdesverhaal aan het schrijven en het wordt vervolgd. Ik ben slecht met spelling, maar wat word tot nu toe van het verhaal gevonden en oh ja het heeft een goed einde. Het zou ook leuk zijn als iemand meeschreef  Ik zie het meer als een omlijsting, de inhoud kunnen dan de dialogen zijn en dat het verhaal met woord meer in drama word uitgebeeld. Ze is een vrouw, zelfverzekerd, erg mooi, lange zwarte haren, spontaan. Dat is wat je tenminste ziet als je haar niet beter kent. Haar naam is Linda en 5 dagen per week gaat ze met de bus naar haar werk. Als lerares op een hele grote middelbare school heeft ze een behoorlijk zware taak. Tom zit dagelijks bij haar in de bus en werkt in de bibliotheek. Meestal staan ze samen in de halte met vele anderen te wachten, tot de bus komt. Vanaf het eerste moment dat hij haar zag, had hij een beetje een oogje op haar. Hij wilde haar graag aanspreken, maar durfde niet echt. Aan mannenaandacht had ze niet te kort, er waren genoeg die haar in de bus probeerde te veroveren. Meestal van die zelfverzekerde types, die precies wisten wat ze moesten zeggen. Hij kon het alleen van een afstand toezien, want zelf had hij niet de moed om haar aan te spreken. Zelfs niet toen ze een keer alleen met zijn tweeen waren aan het wachten op de bus. Toen hij haar aankeek, lachte ze heel vriendelijk in zijn hoofd had hij het hele gesprek al gevoerd. Maar het lukte hem niet om een woord eruit te brengen, zo onzeker als hij was. Maar contact maken was zoiezo al moeilijk voor hem, in zijn jeugd had hij de diagnose autisme gekregen. Zo ging het verder, tot Linda een keer in de bibliotheek moest zijn. Linda had een stapel aan boeken uitgezocht en ineens gleed ze uit en vielen de boeken op de grond, Tom ging er meteen naartoe en hielp haar en de boeken overeind. Uit een reflex had hij dat gedaan en nog niet eens gezien dat Linda dat was. Daarna was het ijs gebroken en stelden elkaar voor en raakten aan de praat en alles ging vanzelf er was een chemie tussen beide, die ze allebei met niemand in hun leven hadden. Tot het hoofd van de bibliotheek zei Tom "je moet weer aan de slag" Linda vertelde dat ze het gezellig vond en weer verder moest. Toen hij met haar was aan het praten leek het alsof hij helemaal geen autisme had, alles ging zo als vanzelf. De volgende dag wilde hij de bus ingaan en vragen om naast haar te zitten, maar daar waren drie mannen die zeiden "sukkel, ga eens aan de kant" en dreigend naar hem kijken, toen ging hij ergens anders zitten en dacht ze vind die mannen vast en zeker interessanter. Maar dat was niet het geval, Linda stond op en ging naast Tom zitten. Ze raakten aan de praat en weer was die chemie tussen hun beiden. Zo ging het vanaf nu dagelijks en ze raakten helemaal smoor op elkaar, Tom was helemaal in de wolken en dacht constant aan haar. Tom vertelde haar over zijn autisme en dat het voor hem moeilijk was om contact met mensen te maken. Voor Linda was contact maken helemaal niet moeilijk en met mannen al helemaal niet. Linda deed net alsof ze hem niet op die manier leuk vond, ze had het dan over haar zogenaamde vriend omdat ze bang was dat het iets werd. Ze was bang om een man echt toe te laten in haar leven, ze had allerlei mannen meestal van die zelfverzekerde player types, waarmee ze dan seks had en die ze tijdens het uitgaan tegenkwam. Ze zag er zelfverzekerd, spontaan en gelukkig uit maar dat was juist schijn. Ze had wel relaties gehad, maar ze was daarin zo gekwetst dat ze bang was dat als ze iemand zou toelaten het weer zou gebeuren. Het was een muur voor wie ze werkelijk was, eigenlijk zocht ze echte liefde maar speelde toneel. Als ze met Tom was leek het alsof die muur er niet was en hij zag ook wie ze werkelijk achter die muur was. De blijdschap dat ze in de wolken was, je zag het helemaal aan haar. Toch ontkende ze het naar alles en iedereen dat het door Tom kwam. Tom die helemaal in de wolken van haar was en aan bijna niks anders kon denken, wist niet goed wat hij met zijn gevoelens moest doen. Hij wilde het haar bekend maken en had een liefdesbrief geschreven die hij in een envelop had gedaan, om haar te geven. op die dag hij bij de bus te wachten en ze was er ook, ze was niet alleen en stond hand in hand met een man waarmee ze ook deed zoenen. Wat ook niet hielp was dat het flink regende, Tom was verdrietig en liet in zijn vluchtigheid de brief vallen en stapte zo snel hij kon de bus in en wilde niet in haar buurt zitten. Toen ze afscheid nam van haar lover, pakte ze de brief die op de grond lag (zonder te weten dat het van tom was) ze stopte die in haar zak en las hem pas toen ze thuis was. Ze moest huilen, heel erg huilen, wat ze bij Tom voelde had ze nog nooit gehad en toch had ze voor zijn neus zitten zoenen met een man waarop ze helemaal niet verliefd was. Ze was bang en in de bus ging ze ergens anders zitten en toen Tom in haar ogen keek, zag je de tranen. Tom voelde zich diep gekwetst en dacht dat ze hem helemaal niet zag zitten. Op school had hij nog een tegenslag, ineens moest hij op gesprek komen en werd hem verteld dat als hij zijn baan wilde houden hij uit de buurt van Linda moest blijven en dat hij werk en prive gescheiden moest houden. ----------------------------------- Hier komt het vervolg.... De andere leraren hadden namelijk in de gaten gekregen, dat Tom, Linda wel erg leuk vond. Ze zagen hoe blij en gelukkig hij dagelijks zijn werk deed en hadden een hekel eraan gekregen. Een leraar was in naam van meerdere leraren naar de directeur gegaan en had wat ze deden vermoeden over Tom naar hem uitgesproken. Het was toen de directeur er om vroeg of hij verliefd was geworden op Linda, Tom zei hij duidelijk dat hij helemaal verliefd op haar was. Toen veranderde de toon en zei hij " ik wil niet hebben dat je in haar buurt bent, anders, zal het je baan kosten en werk en prive gescheiden houden" Tom probeerde zich groot te houden voor de directeur, maar vlak na het gesprek stortte hij in en zocht een plekje op de school, waar hij alleen was en kon uithuilen. Linda moest ook op gesprek komen, maar ze ontkende dat ze enige gevoelens had voor Tom. Ook haar werd verteld dat ze uit de buurt van elkaar moesten blijven. Je zag aan Linda dat ze elk moment kon instorten en in huilen uitbarsten, Ze kon het ophouden tot thuis, daar belde ze haar beste vriendin Nina, ze vertelde het hele verhaal met haar knuffelend, huilend. Ze vertrouwde Nina en ze mocht aan niemand verder, vertellen wat ze voor Tom voelden. Linda had veel vrienden, maar haar echte vriendinnen waren er maar een paar. Aan haar familie en andere vriendinnen kon ze het zeker niet vertellen, er was een sociale druk. Ze wist dat ze hem zouden uitlachen, als ze wisten dat ze helemaal verliefd op Tom was. Ze stond onder een sociale druk om een man te hebben, die zelfverzekerd, zeker geen autisme, een goede baan en diploma. Eigenlijk wilde ze daar helemaal niet aan meedoen, het maakte haar diep ongelukkig om op die manier te leven. Het was alsof ze haar hele liefdesleven deden bepalen en ook het proberen koppelen aan andere populaire mannen. Alleen haar echte vriendin Nina wist van wie ze echt hield en bij haar kon ze zijn wie ze was, zonder toneel te spelen. Tom had niet veel vrienden, eigenlijk maar eentje. Sinds zijn jeugd waren Erik en hij al vrienden, hij had het wel vaker over Linda maar het waren niet echt diepgaande gesprekken. Tom had ook nog niet een vriendin in zijn leven gehad, meestal bleef het alleen bij kijken als het om vrouwen ging. Hij voelde zich best vaak eenzaam, maar Linda maakte dat hij zich zo bijzonder voelde. Dat was athans tot deze dag, vanaf nu zou het anders verlopen. Hij zag Linda opnieuw bij de halte ze zei, met tranen " laat me met rust en blijf uit mijn buurt " toen wist hij dat het verkeken was. Vanaf die dag bleven ze uit elkaars buurt en de man waarmee ze zoende, met Erik kreeg ze uiteindelijk een relatie. Erik ging slecht met haar om, maar was wel een populaire man. Knap, flink gespierd, veel vrienden, van de buitenkant leek het plaatje heel mooi te passen. Dat was slechts schijn, hij behandelde haar slecht en sloeg haar weleens, Tom zag weleens een blauwe plek ik haar gezicht, wat ze met make-up probeerde te verbergen. Stiekem zocht ze Tom best vaak op in de bibliotheek, van een afstand ging ze hem bekijken. Maar deed net alsof ze alleen voor de boeken kwam en toen hij een keer naar haartoe wilde gaan, werd ze bang en rende ze weg. Met Erik had ze het intussen uitgemaakt, ze ging verder met uitgaan, lolmaken om met mannen seks te hebben en verder niks. Toch was na al die tijd, haar hart nog steeds bij Tom. Die andere mannen lieten haar steeds met een leegte achter en konden niet opvullen wat Tom wel kon. Het ging zo door, tot een keer ze elkaar vlakbij het station tegenkwamen. Toen ze hem zag, wilde ze vlug wegvluchten. Ze viel en daar kwam een auto met flinke snelheid op haar af, Tom zag het gebeuren en zo vlug als hij kon. Hij maakte een rol en nam haar als het ware met zich mee. Het scheelde een haartje of ze was onder de auto gekomen, daar lagen ze op elkaar. Zijn gezicht zat bijna tegen die van haar aan, ze wilde niks lievers dan dat hij haar deed zoenen. Haar ogen en gezicht straalde helemaal en ze kuste hem. Toen ze opstonden keken ze elkaar aan en gingen ze verder met zoenen, helemaal omarmt, helemaal voor elkaar. Dit was waar ze beide zo naar hadden verlangd, ze hoefden niks te zeggen, want ze konden niet zonder elkaar en wisten dat dit echte liefde was. Tom nam ontslag van zijn werk, Linda hoorde niet meer bij de club, veel zogenaamde vrienden had ze kwijtgeraakt en bij haar familie was ze ook niet meer welkom. Maar dat maakte haar allemaal niet uit, ze had nu gevonden waar ze zo lang naar verlangde. Deze relatie hield stand en een paar jaar later, gaven ze het jawoord aan elkaar.  |
| 06-01-12 22:02 reactie 1
|
|
|
DJolien Berichten: 772 |
Nogmaals de reactie dus: halllo matthijs, ik vind het een heel mooi goed geschreven verhaal! serieus, het lijkt net een waar gebeurt verhaal, inmiddels weet ik dat dat niet het geval is, gelukkig eigenlijk maar... Ook vind ik het verhaal iets weg van onberijkbare liefde.... Zoals je al hebt gelezen, nogmaals ga door met schrijven!! x liefs Jolien |
| 07-01-12 07:06 reactie 2
|
|
|
matthijs208 Berichten: 134 |
Bedankt voor je reactie Djolien, een vriendin had ik ook gevraagd wat ze ervan vond en er ook een antwoordt op gegeven. Nu nog aan haar vragen of ik het antwoord wat ze gaf hier kan neerzetten. |
| 07-01-12 14:19 reactie 3
|
|
|
DJolien Berichten: 772 |
geen dank Matthijs, graag gedaan. Oke dan, zal ze vast nog wel even doen. Nu zullen er misschien wel meer reacties bij komen omdat het verhaal nu weer zichtbaar is en zeg maar Jolien xD nouja laterzz :3 |
| Naar boven | |
Berichten: 134 
Berichten: 772