1001 Gedichten

1001 gedichten

Zet ook uw gedichten op 1001Gedichten.nl

Heeft u nog geen account? Meld u gratis aan!

Korte verhalen check: Een waar gebeurt verhaal.

1
datum 16-12-11 20:07
startpost
DJolien
avatar Berichten: 772
Dit verhaal is begonnen op 15 augustus dit jaar.
Dit meisje is een heel goed en zorgzaam eerlijk meisje.
Dat heb ik zelf gemerkt. Wat andere ervan vinden is hun keuze.
Maar mijn mening veranderd daar niet door. Waarom zou ik dat ook doen. Waarom is ze zo’n goed meisje is nu je vraag misschien wel. Nou dat kan ik wel even uitleggen. Heel graag zelfs want over haar en een paar. Daar gaat mijn verhaal nu ook over. Als eerst is dit een meisje die anderen geen pijn wil doen. Als ze toch op de een of andere manier iemand pijn heeft gedaan. Kan ze daar soms zelfs wakker van liggen. Ik heb hier diep respect voor. Want het geeft aan dat ze zoiets echt niet graag doet. Helaas zijn er wel mensen die haar pijn wilden doen. Maar dat deden ze niet gelijk. Die mensen hebben met haar een band opgebouwd. Zodat de klap achteraf nog iets groter en pijnlijker is. Een van die mensen die haar pijn heeft gedaan. Misschien wel niet met opzet. Dat weet ik natuurlijk niet. Maar ik hoop dat hij het niet met opzet deed. En dat hij eens terug zal keren. Dankzij hem heb ik contact gekregen met haar. Ik ben hem daarom ook meer dan dankbaar. Zonder hem was ze misschien wel nooit meer online gekomen. Hij heeft haar een vriendschap gegeven. Die vriendschap was op dat moment haar enige persoon waarom ze online was. Kort daarna nadat ze hem had leren kennen. Leerde ze twee andere mensen kennen. Waar ik er een van ben. Die andere is een jongen. Met die jongen heeft ze vele discussies gevoerd. Ze heeft alles op alles gezet om hem gelukkiger te maken. In ieder geval om te proberen. Die jongen is een bijzonder persoon. Het ging niet altijd even goed met hem. Zij was dan diegene die naast hem stond. Dat liet ze ook blijken. Soms in tijden wanneer het haar teveel werd klopte ze bij mij aan. Dat doet ze nog steeds en dat vind ik heel prettig. Omdat ik haar vrijwel altijd begreep en begrijp. Ik heb daarom ook al die keren geprobeerd haar advies te geven en te helpen. De ene keer lukte dat beter als de andere. Ook heb ik geprobeerd met hem te praten. Dat was ergens eind september begin oktober denk ik. Maar helaas bij mij liet hij vrijwel niets los. Het heeft dus niet veel veranderd. Hij was bij mij een van de grapjes. Altijd zeggen dat het goed ging. Ontkennen noem je zoiets. Want van haar wist ik al het een en andere. Altijd had ik het beste met hem voor zelfs nog toen hij mij eind oktober heeft zwartgemaakt. Uitgescholden en heeft gezegd dat ik slecht advies gaf. Laten we het kort samenvatten. Volgens hem deugde ik niet. Dat was even slikken. Nooit had ik hem pijn willen doen. Dat deed hij bij mij dus wel. Niet zoveel als hij bij haar had gedaan maar dan nog. Of ik wilde geen pijn voelen en ben heel sterk. Ik heb ik haar toen ook de vraag gesteld. Geef ik slecht advies en dergelijke. Ze was het er helemaal niet mee eens en vond zelfs dat ik juist wel goed advies gaf. Dat voelde prettig om te horen. Vanaf toen heb ik hem vrijwel achter me gelaten. Maar hij had diezelfde avond nadat hij zijn actie tegen mij s’middags had gegeven. Een mail gestuurd naar haar. Een van mijn beste vriendinnen. In zijn mail stond. Dat hij van haar hielt. Dat hij aan haar dacht. En aan haar zal blijven denken als dat kon waar hij heen wilde. Hij wilde weg. Die dag erna las zij het berichtje. Ze had me opgebeld. Dat had ik eerst niet door. Ik was op weg naar het station want ik was met een stel vriendinnen dagje weg geweest. Iets later keek ik in mijn telefoon. En zag een gemiste oproep staan. En ik wist dat er iets mis was want zoiets deed ze niet zomaar. Dus belde ik haar vrijwel meteen terug. Ze was helemaal overstuur. Op dat moment kon ik niets anders doen dan haar gerust stellen. Al vond ik het zelf ook heel erg lastig. Toen ik thuis was ben ik meteen online gekomen. Speciaal voor haar. Een aantal dagen sprak ze alleen mij. Die jongen was verdwenen. Hij die andere jongen wat haar eerste contact was. Was al een tijd niet meer online geweest. Nogsteeds was die ene jongen niet online. Ze maakte zich zorgen heel erge zorgen. Hij was heel down geweest. Dus je begrijpt misschien al wel wat ze voordurend dacht. Een paar dagen na zijn mailtje was hij weer online. Gelukkig maar. Dat was een hele opluchting. Volgens haar was hij ook veel vrolijker dan daarvoor. Ze waren dagelijks aan het praten. De liefde werd steeds groter. En ze kregen al gauw verkering. Maar tussendoor dacht ze veel aan die andere jongen. Dat verdrong ze. Omdat ze niet nog meer pijn wilde hebben. Ongeveer een maand geleden wilde ze afspreken met hem die nog contact met haar had. Ze hadden toen met elkaar. Ze wist dat ze geen toestemming kreeg. Net als toen ze mij wilde ontmoeten. Dat mocht ook niet. Dus wilde ze dit maal geheel stiekem gaan. Temminste dat was haar idee. Zelf had ik er een beetje zorgen over. Maar sloeg het al gauw om. Wat nu als ik diegene was. Dan had ik het ook graag gewild. Haar vriendinnen uit de klas kwamen hier achter. Die hebben het hele verhaal aan hun mentor verteld. Via daar is haar moeder hier achtergekomen. Ze was woedend. Net zoals toen ik haar een cadeautje had gestuurd. Maar dan nu nog veel en veel erger. Naar haar mislukte poging tot ontmoeting. Sloeg het helemaal om. Haar moeder verbood haar internet. Dus ze kon nog net een bericht achterlaten bij hem. In de hoop dat hij het begreep. Uren zonder internet werden Dagen. Gelukkig kon ze me op de hoogte houden via smsjes. Want ik was zo slim geweest om haar nummer te vragen. Voor het geval dat. Ze werd er hopeloos van. Zij verveelde zich dood. En begon steeds meer dingen te doen die best wel verkeerd waren. Steeds zei ik weer dat ik van haar hield en dat ze moest oppassen. Maar ik hoe dan ook achter haar stond. Ze ergerde zich aan van alles en nog wat. En dacht volgens haar licht depressief te zijn. In alle tijden stond ik heel dicht naast haar. Niet letterlijk maar in de manier van omgang wel. Zij vertelde me regelmatig dingen. Sommige dingen wilde ze me niet vertellen. Omdat ze dacht dat ik er niet tegen kon. Ik zei dat het wel goed was. Ik liet blijken dat als ze me dingen vertelde het beter was dan als ze verzweeg. Dat vind ik nog steeds. Langzaam maar zeker kwamen er een paar dingen. Die dingen blijven tussen ons. Dus die zal ik hier niet in vermelden. Dat kan ik haar niet aandoen. Mezelf trouwens ook niet. Want straks vertrouwd ze me niet meer. En dat wil ik niet. Dat gaat me dan veel te veel pijn doen. Nog steeds mocht ze niet op het internet. Dus sinds enkele dagen doet ze dat stiekem. Tot haar verbazing temminste ik gok dat ze zich verbaasde. Zag ze in Facebook een opgeslagen gesprek van een meisje en haar vriendje. Ze was eigenlijk verdrietig en tegelijk boos als ik me niet vergis. In die paar dagen dat ze niet online was geweest. Was hij begonnen met het flirten met haar. Zeer verkeert als je het mij en haar vraagt. Ze wilde hem spreken. En besloot via een manier. Die ik niet had gekunt. Internet terug te krijgen. Om hem uithoren en weten wat hij te verbergen had. Dus heeft met heel veel moeite stiekem internet aan de praat gekregen. Ze was boos op hem en gekwetst. Hij was niet online. Al die tijd niet. Maar wilde zijn verhaal eerst horen. Gisteren heeft ze hem eindelijk weer gesproken. Hij vertelde een heel verhaal waarom hij zo had gepraat tegen dat meisje. Hij zei erbij dat ze haar nu pijn had gedaan. En blij was dat ze weer terug was als ik me niet vergis. Hij zei ook als ze het uit maakte dat hij er dan ervandoor ging. Dat smste ze mij. Ik heb de telefoon gepakt en heb haar opgebeld. Ik heb haar toen gezegt. Je hebt gedaan wat je kon. Het is dan zijn keuze. Je moet eerlijk tegen hem zijn. Iets later liet ze via een sms weten dat ze er klaar mee was. Ze heeft hem het beste gewenst en succes verder. En zo is ze uit het gesprek vertrokken. Ik heb respect voor haar dat ze dit heeft gekunt. Want ik weet maar al te goed hoe moeilijk dit voor haar is. Wat er nu verder komen gaat weet ik niet. Maar wat ik wel weet wat er ook zal gebeuren. Ik laat haar niet gaan. Al ben ik de enige in de hele wereld.
Zo ervaar ik het allemaal. Misschien heeft zij er een iets ander beeld van. Ik heb het verhaal geheel geschreven zonder namen. Er zijn wel een paar die weten hoe ze heten. Maar dat doet er niet toe in dit verhaal. Daar vraag ik uw begrip voor. Als ze zelf wil laten blijken dat het over haar gaat. Mag ze reageren. Net zoals jullie.

Nogmaals meisje. Je bent speciaal. En ik zal er altijd voor je zijn xx
Naar boven

1

Reageren op: Een waar gebeurt verhaal.

Reageren is alleen mogelijk als u ingelogd bent, klik hier om in te loggen. Heeft u nog geen account? Klik dan hier om u te registreren.