1001 Gedichten
Gedichten check: Wil je het kwijt?
 09-10-11 21:33startpost
|
|
|---|---|
|
GJPP Berichten: 49 |
Wil je het kwijt? Je kan altijd met ons praten! Misschien zal het je zelfs goed doen! Praten helpt altijd. Maar niets is minder waar, Natuurlijk wil ik praten. Maar depressief als ik ben, Weet ik niet meer wat ik moet doen. Ik weet niet meer hoe te lachen. Lachen is een fake-lachen. Geluk denk ik al lang niet meer aan. Altijd dezelfde ruzies en dezelfde scheldpartijen. Voor 4 jaar lang al, Dag in en dag uit, Maar niemand luistert, Iedereen kijkt langs je. Want je bent niemand, Je maakt mensen niet aan het lachen, Je bent een minderwaardig persoon. Dat is wat ik al die tijd voelde. Maar nooit was er iemand die zei. Ik help je en ik sleep je erdoor heen. Dat was een droom in een nachtmerrie. Een jeugd heb ik nooit gehad. Dank voor alle mensen die zeiden. Ik luister naar je en ik help je, Maar het waren er geen. Geen enkel persoon die het zei. Je staat er alleen voor. |
| 12-10-11 22:34 reactie 1
|
|
|
Verwijderde gebruiker Berichten: 38 |
Ik heb hetzelfde , alleen dan al 9 jaar lang en snap het wel , en ook dat als ik zou zeggen 'praat er met je ouders of leraar(es) over' dat je dat niet zou willen (doen) , en als ze dan vragen hoe het gaat , lieg je gewoon keihard en zeg je dat het goed gaat , en uiteindelijk ben je gewoon te bang om het er met iemand over te hebben , aan de ene kant kan het je sterker maken , maar vergis je niet , iedereen heeft zijn breekpunt , dus praat er over , ook al lijkt het nog zo stom! Groetjes! PS. je kan het mij wel vertellen . en ook al ken je me niet ik kan je wel tips/advies geven! |
| 17-10-11 20:58 reactie 2
|
|
|
GJPP Berichten: 49 |
Het is nu gelukkig echt allemaal voorbij, maar het was een hel, waarin ik heb geleefd en jij waarschijnlijk dan ook. Wakker worden en slapen met altijd ruzie op de achtergrond. Brekende spullen, en ik heb zelfs tussen mijn vader en mijn zusje moeten instaan omdat hij zo boos was dat hij haar in elkaar wilde slaan. Het was alsof ik ook inderdaad alles loog, tot mijn lach aan toe. Het was allemaal een fake die naar buiten ging. En ik heb ook wel gepraat. Mijn breekpunt was ongeveer half jaar geleden, en toen hield ik het niet meer vol. Ik ben ergens anders gaan wonen voor een week, zonder contact met thuis, dat hielp wel, om even weg te zijn van alles. Maar het is zo kut dat er niemand is die zegt, Ik ben er voor je. En dan vraag je je ook zoveel dingen af, of je uberhaupt wel iemand hebt die dat zou willen doen. etc... En dat maakte het nog erger.. Maar gelukkig is het nu wel voorbij. Ik ben alleen altijd bang dat zo'n leven weer terugkomt en uberhaupt of ik weer zal lachen met het gevoel dat ik ook echt blij ben... Maar goed. Ik praat er een beetje te veel over...-.- Dankjewel in ieder geval voor je steun! |
| Naar boven | |
Berichten: 49