Korte verhalen check: Afscheid nemen bestaat niet.
|
startpost
|
|
|---|---|
|
Verwijderde gebruiker Berichten: 904 |
Mijn tranen steken fel af tegen haar kleurloze, schrale lippen. Mijn keel voelt aan als een trechter; het knijpt mijn hele ik bij elkaar. Het spat uiteen, valt weg. Er blijft niets van me over. Oplossen, ik wil alleen maar oplossen. Oplossen in het niets. Trillend pakken mijn vingers het papiertje op van de keukentafel, het trapgat vermijdend. Voor de liefste mama, Herinneringen hebben een geheugen. Ze slaan stukjes tijd op, waar het lichaam geen grip op heeft. Spiervermogen, noemde papa het. Aanspannen, loslaten. Aanspannen, loslaten. Ik kan het al, jij moet het nog leren. Jij moet nog veel leren mama, maar ik ga je helpen. Ik geloof in jou. Voor jou is er nog heel veel tijd, ik heb sinds papa genoeg geleerd over mezelf. Ik ben uitgeleerd. Mijn tijd is geweest. Weet je nog die keer aan zee? Hoe we samen rondjes draaiden aan de branding, tot ik zo duizelig werd dat ik begon te huilen? Denk daar aan terug als het zo hard waait, dat je trommelvliezen bescherming zoeken. En terwijl ik dit schrijf, schijnt de zon door de ramen heen op het papier. Ik moet mijn ogen dichtknijpen om deze slordig geschreven letters nog te kunnen lezen. De zon is mijn beste vriend, zei jij altijd. Je hebt gelijk, de zon volgt me, waar ik ook heen ga. Echte vrienden volgen je ook. Ik blijf jou ook volgen mama, als de zon schijnt ben ik de straal die jou verwarmt. Echt waar. En als het sneeuwt ben ik het vlokje die op jouw tong terecht komt. Doe maar geen rare dingen, ik houd je in de gaten, mama. Ik blijf bij je. En als het nou even tegenzit, geef jezelf dan niet de schuld. Het is papa zijn schuld. Ik wil nu bij papa zijn, het heeft lang genoeg geduurd. 4 lange jaren heb ik na lopen denken hoe ik een verloren iets terug kan halen. De enige oplossing is zelf weggaan. Op een gegeven moment kun je niets meer verliezen. Je beste vriend kwijtraken is heel moeilijk hoor, mama. Het is tijd, mam. Houd je groot, wat er ook gebeurt. Zorg goed voor jezelf. Ik ben wel weg, maar verlaat je niet. Ik hou van jou. Je dochter. Haar armen liggen onder het laken, dat keurig over haar borst gevouwen is. Haar ogen zijn dicht. Haar mooie, lange, rode haren zijn om haar hoofd gedrapeerd op haar kussen. Afgezien van de blauwe drukplekken in haar hals, is haar lichaam ongeschonden. Lijkt het nou zo, of ligt er een kleine glimlach om haar bleke lippen? Haar lichte huid vertoont sporen van zon. We moeten voorzichtig met haar zijn. Ik krom mijn hand om met de rug van mijn vingers haar slaap te kunnen strelen. Zachtjes begin ik te zingen: "Er vliegt een vlinder in de wei, hij waakt over jou en mij. Er vliegt een vlinder in de wei, hij houdt van jou en ook van mij." Ik wou dat er nooit een einde kwam aan dit stukje tijd. |
| reactie 1
|
|
|
deesje-28 Berichten: 4 |
wauw.... echt super mooi!! respect!! |
| Naar boven | |
