1001 Gedichten
Gedichten check: Rood is mijn lievelingskleur
 21-05-10 20:54startpost
|
|
|---|---|
|
reneeeetje-1995 Berichten: 991 |
rood is mijn lievelingskleur dus toen mijn gloednieuwe rode vlieger rond mijn zevende levensjaar danste kon mijn geluk niet meer stuk dacht ik (maar kleine kinderen denken zoveel ze geloven dat de lucht altijd blauw is en kusjes pleisters zijn maar in werkelijkheid is de lucht grijs en is sneeuwwitje gestorven) ik had mijn rode vlieger gekregen van de grote machtige maar onwijs lieve koning van mijn wereldje - mijn papa - maar toen hij zei dat thuis thuis niet meer was en hij mama niet lief meer vond verdween mijn vlieger samen met mijn papa in een doos die nu op de spinnige stoffige zolder staat (ik dacht ook dat mama's en papa's voor altijd samen zouden zijn maar ik had het mis) en nu -acht jaar later- haal ik mijn rode vlieger uit mijn oude stoffige -maar gelukkige- leventje (niet omdat het waait of omdat hij me herinnert aan het feit dat ik ooit geloofde in een gelukkig einde nee rood is mijn lievelingskleur) -- reacties (positief of negatief) zijn allemaal welkom, net als tips, commentaar, verbeteringen enz (: |
| 22-05-10 16:31 reactie 1
|
|
|
Verwijderde gebruiker Berichten: 904 |
Goed René, luister goed. Ik vind sommige dingen aan dit gedicht zonde. Echt zónde. Zoals ik al vaker op heb gemerkt, geef jij de clou van je gedicht naar mijn mening té snel weg ( tenminste, als jij richting poezie wilt gaan ipv gedicht). En dat is jammer, héél jammer, want allejezus kind wat heb jij een talent. Ik vind het idee achter dit gedicht ( het verhaal wat je dus vertelt) geweldig. Maar dan ook echt tof. Dat is tenminste een onderwerp waar je mensen tranen mee in de ogen kunt bezorgen, en dat kun jij bijna. Bijna is niet helemaal ( niet dat ik nu suggereer dat ik dat wel kan) want ik heb vaak het idee dat je het allemaal héél goed in je hoofd hebt zitten, maar het niet op papier krijgt. Oké, laat mij eventjes: Mijn gloednieuwe rode vlieger danste rond mijn zevende levensjaar en ik kon mijn geluk niet op. Dacht ik. (kleine kinderen denken zoveel, ze geloven dat de lucht altijd blauw is en kusjes pleisters zijn maar in werkelijkheid is de hemel grijs, Sneeuwwitje is gestorven) Ik heb mijn rode vlieger gekregen van een koning. maar toen de koning zei dat thuis niet meer thuis was en hij mama niet lief meer vond verdween mijn vlieger samen met mijn koning in een doos die nu op de spinnige stoffige zolder staat (ik dacht ook dat mama's en papa's voor altijd samen zouden zijn maar ik had het mis) En nu – acht jaren later – haal ik mijn rode vlieger uit mijn stoffige maar gelukkige leventje. (niet omdat het waait of omdat hij me herinnert aan het feit dat ik ooit geloofde in een gelukkig einde) Nee, rood is mijn lievelingskleur Zoals je ziet heb ik een paar dingen veranderd. Je einde is tof, omdat je de lezer daarmee op een ander spoor zet. Ik heb tot het einde geloofd in die vlieger terwijl het je om 'de kleur ging'. Een beetje jammer is dat je al verklapt dat rood je lievelingskleur is in de titel én openingszin, dus dat zou ik schrappen. Dat geeft het gedicht gelijk een bepaalde 'mystiek' en scherpe, verrassende wending (weer de overstap van gedicht naar welgetelde poezie). Je derde strofe is leuk. Kusjes en pleisters vind ik een mooie vergelijking, en het sterven van sneeuwwitje met de kleur van de lucht ook. Maar twee keer het woord lucht gebruiken in een strofe staat niet, dus daarom heb ik een synoniem gekozen. Hoeft niet, maar tilt je gedicht wel naar hogere sferen. Dan begin je over een koning ( dat is héél goed bedacht) maar daarna vertel je gelijk dat dat je papa is! Dat is helemaal niet nodig, want in de strofe daarna vertel je over je moeder, dus de lezer kan dat zelf al koppelen (jij moet de lezer het werk laten doen, laten nadenken, niet alles willen voorkauwen, René!). Ik zou dus blijven praten over jouw koning, en niet over je vader. Ik erger me een beetje aan het gebrek aan interpunctie, en overmatig gebruik van ( en - tekens. Dat is voor één keer niet erg, voor twéé keer ook niet, maar jij doet dat tegenwoordig bij elk gedicht en daarmee verlies je orginaliteit. Waarom gebruik je wel hoofdletters en geen komma's en punten? Valt onder dichterlijke vrijheid, maar je opmaak van je gedicht doet al wel veel. Kijk maar wat je er mee doet, voor nu zeg ik; een 'matig' gedicht die steengoed kan worden met de juiste aanpassingen. |
| 22-05-10 17:41 reactie 2
|
|
|
reneeeetje-1995 Berichten: 991 |
Roos, wat ben ik toch blij met jou  . Haha, alleen van jou krijg ik zulke lange (en zinvolle) reacties.Over de interpunctie en - tekentjes heb je eigenlijk wel gelijk, maar op veel sites zeggen mensen juist dat de komma's en punten hen stoort, dus ik had zoiets van dan laat ik het helemaal maar weg. Van de stukjes tussen haakjes vind ik sowieso dat je dat niet met niet teveel hoofdletters en punten/komma's moet doen, omdat dat meestal een wat luchtiger stukje is, dit heb ik dus ook bij de aanpassing weggelaten. Toen mijn gloednieuwe rode vlieger rond mijn zevende levensjaar danste, kon mijn geluk niet meer stuk. Ik had als eerste zin'rood is mijn lievelingskleur 'om het nog wat extra te benadrukken, omdat dat ook mijn einde is. Maar aan de andere kant, dan heb ik wel weer het einde verklapt, dus dat laat ik inderdaad maar weg. Daarom heb ik wel maar al bij 'rode' de zin afgebroken. Is het trouwens storend dat 'geluk' en 'stuk' rijmen? Zal ik als titel dan maar doen 'Mijn rode vlieger'? Dacht ik. (maar kleine kinderen denken zoveel, ze geloven dat de hemel altijd blauw is en kusjes pleisters zijn, maar in werkelijkheid is de lucht grijs en is Sneeuwwitje gestorven) Ik had mijn rode vlieger gekregen van de koning van mijn wereldje. Hier vond ik dat hemel en blauw wat meer bij elkaar pastte, dan hemel en grijs dus dat heb ik omgedraaid, en dat van 'van mijn wereldje' eigenlijk wel toepasselijk dus dat heb ik gelaten (: Maar toen de koning zei dat thuis thuis niet meer was en hij mama niet lief meer vond, verdween mijn vlieger samen met mijn koning in een doos, die nu op de enge spinnige zolder staat. Hier had je wel gelijk, dat het leuker is als ik 'koning' laat staan ipv 'papa'. Maar in het volgende stukje komt ook het woord 'stoffige' in voor, dus dat heb ik hier even vervangen (ik dacht ook dat mama's en papa's voor altijd samen zouden zijn, maar ik had het mis) En nu -acht jaar later- haal ik mijn rode vlieger uit mijn stoffige maar gelukkige leventje. (niet omdat het waait of omdat hij me herinnert aan het feit dat ik ooit geloofde in een gelukkig einde. Nee, rood is mijn lievelingskleur) Het einde heb ik ongeveer hetzelfde gehouden. Ik wilde niet het hele vernieuwde gedicht van jou kopieëren, maar ik heb er wel wat aan gehad (: Bedankt dus! |
| Naar boven | |
Berichten: 991 
Berichten: 904