Korte verhalen check: De doodsbrief
|
startpost
|
|
|---|---|
|
Verwijderde gebruiker Berichten: 125 |
En hier is ze dus gestorven. Ze heeft zelfmoord gepleegd en ze begraven haar Om de leegte op te vullen bedacht iedereen zijn eigen redenen, de ene al meer naar waarheid dan de andere, en daarom was het dat hij las, met gebroken stem, maar toch met het hoofd geheven en ogen vol tranen. Liefste vader, moeder waar je ook moge zijn en al diegenen die verdriet hebben. Ik ben gewoon en klungelige hand die probeert haar daden te verantwoorden. Deze inkt moet jullie leegte vullen en jullie rede te geven om verder te gaan, ook zonder mij. Koester ze, voor eeuwig. Mijn hele ziel is koud en wordt niet meer warm. Nooit meer. Gedachten van vroeger dringen mijn hoofd binnen, verdwijnen even snel als sneeuw voor de zon en laten me achter met opnieuw opengereten littekens. Wat heb ik hieraan? Onbegrip zal steeds opnieuw jullie gedachten vullen en het waarom zal de metronoom van jullie leven worden. Troost jullie zielen met de schraalheid dat alles eindig is en ook dat het beter is zo, dat onnodig lijden niemand iets opbrengt. Stok niet hier in jullie leven, maar ga verder met mij als een souvenir in julllie hoofd, om af en toe eens boven te graven en te koesteren. Durf te tonen en niet te verbergen, leer hier uit dat emotie ook een deugd is en heb de moed ze te hebben. Bedenk dat ik nu gelukkig ben.We nu gelukkig zijn. Hoe ik ook vecht, Hét zal nooit rusten, Het zal nooit slapen. Dit is het dan. "This is the end", zong neo-nazi Andreas Bergh ooit. Dit is het einde. Simpel maar diep. Dikke kussen aan iedereen, ik wil witte rozen en een burgerlijke begrafenis. Met liefhebbende groeten, Jullie Eva Hier moet iets aan veranderen, ik heb het gevoel dat ik te veel herhaal. Suggesties??? xxx duck |
| Naar boven | |
