1001 Gedichten
Gedichten check: Roos'verhaal. Ja, een nieuwe.
 06-10-09 17:40startpost
|
|
|---|---|
|
Verwijderde gebruiker Berichten: 904 |
De zuster van vandaag is enorm, als een massief schip. Als ze loopt trilt de grond onder mijn voeten en moet ik me haast vasthouden om niet te vallen. Pap wijst naar me. "Dit is Roos." De zuster kijkt wat ontdaan. "Is ze gevallen?" " Nee, ze wil al drie dagen het huis niet uit en klampt zich vast aan de trapleuning." Ik vind het heerlijk dat ze denken dat ik lijd aan een persoonlijkheidsstoornis ofzo. Ze steekt haar hand, die zo groot als een tennisracket is, naar me uit. "Ik ben Svenja." Ik negeer haar. Ze loodst me naar de woonkamer en drukt me in Pap zijn leesstoel. Terwijl ze mijn dossier doorleest zegt ze: "Zo, dus jij voelt je niet zo fijn vandaag?" Ik snuif achteloos. "Hoe zou jij je voelen?" Svenja trekt zich niets van me aan en begint rustig mijn portocath schoon te maken terwijl ze tegen me kletst. Na verloop van tijd wordt het wat persoonlijker, en ik krijg met de minuut een grotere hekel aan haar. "Hoe staat het in de liefde, Roos? Het zal wel niet makkelijk zijn, er zullen vast mensen zijn die je niet begrijpen." "Gaat je geen ruk aan." Ik vind het raar dat ze zoveel interesse toont. Ze hoort niets om mij te geven. Ik besluit er op in te spelen. "Heb jij een man?" "Uh, een vriend." "Hoe heet hij?" Het lijkt alsof ze moet nadenken. "Robert." Het kost haar moeite zijn naam uit te spreken. Het is apart, mensen willen áltijd álles van mij weten, maar als ik vragen stel past de deur nooit in het slot. "Geloof je in leven na de dood?" Ze schrikt. "Uhm, ja." Ik werk haar op het zenuwen. "Ik geloof er niets van. Dood is dood." Svenja trekt bloed in een injectienaald. "Weetje, er zijn genoeg mensen die net zo zijn zoals jij. Je zou er met ze over kunnen praten." "Er is niemand zoals ik." Svenja's enorme hand beschaduwt de mijne. "Voelt dat zo, Roos?" "Nee, het is zo." We zouden een reusachtige X op ons hek moeten neerzetten. Een X voor alle rottigheid, medelijden en sarcasme dat zich binnenshuis afspeelt. (............) De mens stelt helemaal niets voor in vergelijking met het zonnestelsel. Het zonnestelsel stelt helemaal niets voor in vergelijking met de werking van een menselijk brein. Pap zegt altijd dat ik waarschijnlijk meer geld dan verstand heb, maar hij weet best dat dat niet waar is. In de keuken gorgel ik met water en spuug het weer uit. Mijn spuug ziet er slijmerig uit en wordt langzaam naar de afvoer gezogen. Ik geloof voornamelijk in chaos. Keuzes worden alleen gemaakt als de wind de goede richting op staat, anders zouden mijn botten ook niet te klein aanvoelen. Er zou geen mist voor mijn ogen zweven als ik het weg kon slaan. Ik voel me groot en tastbaar. Zijn en niet zijn. Wezen en niet wezen. Ik ben hier nog, binnenkort niet meer. Sam wel. Zijn en niet zijn. Hij zal leven op een stippellijn, en nadenken over elke stap die hij gaat zetten, bang om fouten te maken. Hij zal begrijpen wat ik al weet: de dood omringt ons allemaal, opent werelden en sluit deuren. Het smaakt als ijzer tussen je tanden, en je moet oppassen dat het niet roest. (............) |
| 06-10-09 18:20 reactie 1
|
|
|
Verwijderde gebruiker Berichten: 333 |
hejj een mooi verhaal howr net zo als al de andere dieje hebt geleze!! xxx |
| 07-10-09 16:22 reactie 2
|
|
|
Verwijderde gebruiker Berichten: 904 |
Dankjewel Gerline! Liefs, Roos |
| Naar boven | |
Berichten: 904