Gedichten check: Verhaaltje
|
startpost
|
|
|---|---|
|
Verwijderde gebruiker Berichten: 904 |
"Ik geloof niet dat mijn dromen net zo zijn als die van anderen. Ik beland altijd op de meest troosteloze plekken waar ik moeilijk weer vandaan kan komen. Dat ik s'morgens weer wakker wordt is nauwelijks een geruststelling, de nachten duren lang. Zo zie ik ook dingen, dingen die gewone mensen niet zien. NIemand ziet bijvoorbeeld hoe gevaarlijk het gras is. Hij heeft kwade bedoelingen en wil me bij de enkels grijpen met zijn lange groene tentakels. Het is verbijsterend. Net zoals fluorescerende reclameborden en digitale wekkersl. Mensen willen van de toekomst het verleden schrijven, maar dat werkt niet met gekleurde inkt." Ik sta voor een zaal vol met mensen. Ze hebben allemaal iets dat ze onderscheid van de normale bevolking. Stuk voor stuk luisteren ze aandachtig naar me. Ik vervolg mijn verhaal, vertel ze over alles wat ik heb meegemaakt. Een vrouw op de derde rij barst in tranen uit. Een man op een van de voorste plaatsten knikt goedkeurend en stoot zijn vrouw aan. Ik weet dat het zijn vrouw is, want ze draagt een trouwring en werpt om de vier minuten een hopeloos verliefde blik op hem. Mijn benen worden zwaar, ik negeer het. "Op de dagen dat ik me naar voelde, speelde ik het Sterfspel. Dan wenste ik iedereen de dood toe, en sprak ik binnenmonds vervloekingen uit. Een therapeute zei dat het mijn schuld niet was, dat het erbij hoorde, maar dat was onzin. Ik vond het leuk, genoot er van." Iemand achteraan snuift, ik kan hem of haar niet zien, dus ik ga verder. "Maar op de dagen dat het goed ging kon ik ook genieten van kleine dingen. Het ging allemaal heel snel, Pap noemde het stemmingswisselingen. Er waren momenten dat ik zo blij was met een satéprikker, ik kon er niets aan doen. Soms was ik ook gemeen hoor, ik kon heel gemeen zijn. Maar dat is veranderd." Ik haal diep adem. "Ik ben beter!" Wanneer ik mijn overenthousiaste 'ik ben beter' eruit gooi weet ik dat het fout is. Ik zak door mijn benen en klap met m'n hoofd op het tafeltje met folders. Een zwart gordijn zakt over me neer. "Roos, Roos!" Sam trekt aan mijn arm. Mijn ogen voelen zwaar, en ik krijg ze moeizaam open. Ik lig in mijn bed, mijn eigen, lieve bed. "Wat is er gebeurd?" vraag ik. Sam kijkt verbaasd. "Waar heb je het over? Jeff wacht beneden op je." Ik knik en laat me in mijn kussen zakken. Het is goed, het was een droom. Niets aan de hand Roos, alles is nog zoals het was. |
| reactie 1
|
|
|
lieverdje Berichten: 45 |
Hoihoi Roosjee, mooi verhaal zeg, Dat je dat kan, veel plezeier er veder mee hé xxx lieverdje |
| reactie 2
|
|
|
Verwijderde gebruiker Berichten: 904 |
Dankjewel! Plezier beleef ik er zeker aan, en dat zal ook nog wel zo blijven. Liefs |
| Naar boven | |
