1001 Gedichten

1001 gedichten

Zet ook uw gedichten op 1001Gedichten.nl

Heeft u nog geen account? Meld u gratis aan!

Gedichten check: Roos' verhaal #4

1
datum 07-08-09 15:47
startpost
Verwijderde gebruiker
avatar Berichten: 904
Goed, nog een 'fragment' uit mijn verhaal.
--

Mijn telefoon gaat, de keuken vult zich met zachte tonen.
Op de display staat in witte blokletters; ELLA.
Ik vraag me af waarom Ella mij belt. Ik neem niet op, ik kijk wel uit. Ella en ik hebben elkaar leren kennen op Ibiza. Ik ging naar Ibiza op vakantie, voor zes weken, om bij te komen van de chemokuren. Ella werkte in een club, vakantiewerk. Het was een heel bleek meisje met een weelderige haarbos en acné. Ik heb nog nooit van mijn leven een puistje gehad. Questie van geluk hebben. Ik heb in die tijd heel veel met haar opgetrokken, ze was zo energiek, zo... - zo anders dan ik. We hebben uren op de zandstranden gelegen, in de brandende zon. Ik ben daar levend verbrand, maar de pijn van mijn verbrande huid voelde zalig aan in vergelijking met de pijn van lumbaalpuncties. Ik heb Ella na de tijd nog een paar keer gesproken, maar het contact verwaterde. Toch heb ik geen behoefte aan haar met haar dramapraktijken.
Weer een rouwkaart minder.
Ik beleg zes crackers met kaas, zet een kop bosbessenthee en ga aan de granieten eetbar zitten om me vol te proppen. Hoezo emotie eter? Net wanneer mijn wangen bol staan en ik wel een ontplofte hamster lijk, komt Pap binnen. Hij begint een hele preek waarin hij mijn eetgedrag afkeurd en begint over het belang van sporten voor een versterkend afweersysteem. Wanneer ik grijzend zeg dat ik lijk op een wandelende tak en hem herinner dat ik elke dinsdagavond hardloop, snauwt hij me af en loopt mopperend weg. Ojee, ook Pap heeft te lijden onder de economische crisis. Ik hoor hem op gedempte toon praten met Mam.
" Is zichzelf niet... doet zo vreemd en mysterieus... smeed plannetjes... afstandelijk...bang voor wat er komen gaat?"
"Ach, het is de leeftijd."
k vraag me af waar iedereen zich druk om maakt.
Het doet me denken aan een komisch voorval, zo'n half jaar geleden.
Ik stond met mijn rug naar de deur toe tomaten te snijden, toen iemand binnenkwam.
Ik draaide me om, het was Sam. Pap stond achter hem en gilde: " Roos, nee! Hou op!"
"Wat?"
Zijn ogen stonden wagenwijd open.
"Leg dat mes neer verdomme!"
Ik lachte. " Je dacht dat ik hem wou aanvallen, he?"
"Ja, nee, je hebt daar toch niet zó groot mes voor nodig?" Pap probeerde zich te herstellen.
"Je dacht dat ik zijn ogen wou uitsteken, of het mes tussen zijn ribben wou wrikken he? Misschien zijn teennagels eraf trekken, of zijn keel doorsnijden."
Pap gromde, of smeekte eigenlijk, of ik op wou houden.
Ik genoot van het idee dat ik een soort van macht over hem had. Hij was pisnijdig op me, terwijl ik in feite niets had gedaan. Of toen ik Sam met een metalen staaf op zijn hoofd had geslagen. Zachtjes, hoor, maar toch. Ik wil niemand wijsmaken dat het verstandig is om je broertje met een metalen staaf te meppen, maar bij mij was het een ongeluk! Ik gleed uit, viel voorover, en liet dat ding tegen zijn slaap vallen. Nu wil ik niet suggereren dat het je ontwikkeling ten goede komt of bevrijdend werkt, het punt is alleen dat ongevallen bij mij altijd worden gezien als (mogelijke) moordpogingen. Want ja, ik ben ziek, dus misschien stijgt het mij wel naar mijn hoofd.
Imbecielen.
Een eend drijft immers.

--
datum 08-08-09 20:35
reactie 1
Marcoo
avatar Berichten: 818
Roos!

Weer een mooi verhaal. Is dit stukje ook uit een gedeelte van je echte eigen leven omschreven of is het surrealistisch??

Over die laatste zin heb ik mijn hoofd gebroken Kan je die eens uitleggen waar die vandaan komt?

Groetjes Marco
datum 08-08-09 20:40
reactie 2
Verwijderde gebruiker
avatar Berichten: 904
Haai!

Ik vind dit eigenlijk een van de minste stukken, heb hem bewust uitgekozen om meningen te horen.
Een klein deel is realiteit, de rest is mijn eigen 'fantasie'

Ik weet dat die laatste zin apart is, maar hij is de kracht van het stuk. Lees maar eens goed door, er zit een logica in!

Liefs
datum 09-08-09 15:32
reactie 3
Marcoo
avatar Berichten: 818
Een van de minste stukken? Ik vond je andere stukken anders, ik vind niet dat je het zo mag vergelijken. Maar goed das jouw mening Die laatste zin snap ik nog steeds niet; leg 'm toch maar eens uit haha

Groeten Marco
datum 09-08-09 16:10
reactie 4
Verwijderde gebruiker
avatar Berichten: 904
Het mag wel vergeleken worden, het is niet heel anders dan de andere stukken en duidelijk minder.
Eigenlijk wil ik mijn slotzin niet uitleggen, dat vind ik het een beetje verpesten.
Je moet het hele verhaal lezen, en dan de laatste twee regels apart. Het is een soort samenvatting van het stuk. De ik-persoon is in dit geval nogal sarcastisch over haar leven, al komt dat nu ik het terug lees niet zo goed tot zijn recht als ik zou willen, maar daar hebben de twee laatste zinnen mee te maken.
datum 09-08-09 16:19
reactie 5
Marcoo
avatar Berichten: 818
Ik heb het hele verhaal doorgelezen (had ik al), maar ik kom er dan dus niet uit. Ik zit dan dus aan zoiets te denken als: feiten worden ook niet onder de tafel geschoven ofzoiets
datum 09-08-09 16:25
reactie 6
Verwijderde gebruiker
avatar Berichten: 904
Oke. Veel mensen denken dat eenden zwemmen, maar dat is niet zo, althans, ze zwemmen niet áltijd. Het grootste gedeelte van de tijd drijven ze.
Om het oppervlakkig te houden; dezelfde fout wordt ook gemaakt door de omgeving van de ik-persoon naar de ik-persoon toe. Snap je?

Juist, ik kan mijn eigen verhaal niet eens fatsoenlijk uitleggen.
Naar boven

1

Reageren op: Roos' verhaal #4

Reageren is alleen mogelijk als u ingelogd bent, klik hier om in te loggen. Heeft u nog geen account? Klik dan hier om u te registreren.