1001 Gedichten

Omschrijving:
‘op mijn rug rust de wind’, bevat drie lezingen van Lucebert uit het jaar 1949, tot nog toe niet in boekvorm gepubliceerd: twee in het Stedelijk Museum te Amsterdam en een voor de studenten van het IKNO Amsterdam, voorloper van de Rietveld Academie. Lucebert laat zich hierin uit over zijn eigen gedichten, wat hij zo expliciet vrijwel nooit deed. De wat langere lezing voor de kunststudenten is bijzonder, omdat hij aan de hand van twee tot dan toe nog niet gepubliceerde gedichten (Christuswit en Zonnerijzedans), zichzelf plaatst als dichter: niet hemels, niet aards maar hels. Deze lezing zou je kunnen zien als een eerste ontwerp voor de poëtische orde van de (jonge) Lucebert.
Hij zegt: Ik stel voor de formule hemels-aards dichterschap te completeren met het helse. De sterkste representanten van de hedendaagse dichtkunst kan men gerust een hels dichterschap toedichten. Hun sentiment is niet dat van de hemelse dichter, dat van het verlangen, van de heimwee naar het paradijs, het Elysium, is ook niet het sentiment van de aardse dichter, dat van de burgerlijke berusting in of verontwaardiging over een klein bezit en klein verlies, maar is het gevoel van angst, foltering, van aards of hemels georiënteerd, zowel voor het een als voor het ander ontluisterd te zijn door een hels bestaan’. Waarna een beeldende beschrijving volgt van wat die hel is die aan de andere kant van ons verlicht bewustzijn ligt.
op mijn rug rust de wind verschijnt in de reeks Huis Clos Essay, waarin al eerder deeltjes over Paul van Ostaijen en Willem Elsschot (Cyrille Offermans) uitkwamen. De lezingen zijn bezorgd door Peter Hofman, die ze ook van een literair-historische context voorziet; Jan Oegema essayeert onder de titel Lucebert, de hel en de anderen.

Auteur(s):
Lucebert

EAN:
9789079020003