1001 Gedichten

1001 gedichten

Zet ook uw gedichten op 1001Gedichten.nl

Heeft u nog geen account? Meld u gratis aan!

Print dit gedicht
vorige gedicht

Eén vraagje

ik sluit mijn ogen,
tranen die stromen.
Niemand die ze mag zien,
dat is wat ik verdien.
Onzeker als de pest,
en vrolijk zwaaien naar de rest.

maar van binnen, zo verdrietig als de pest.
Tranen stromen, als de regen valt uit de bomen.
Onzeker sta ik voor de spiegel. Langzaam m'n handen
naar mijn ogen. Ik zet m'n masker weer af.

ik wil niet meer liegen, ik wil niet meer bedriegen.
Ik wil niet meer vechten, ik wil niet meer strijden.
ik wil niet meer "stiekem" huilen, ik wil het niet meer
verschuilen.
Ik heb nooit iets gevraagd, maar altijd gedacht.
ik ben er altijd voor mensen, want ik wil er voor ze zijn.
Maar ik wil nu maar 1 klein ding vragen:
Wil jij mijn vriend zijn?

vorige gedicht
Toevoegen aan favorieten

Ingezonden door

Geplaatst op

Geef uw waardering

Op basis van 5 stemmen krijgt dit gedicht 3 van de 5 sterren.

Social Media

Tags

Onzeker Verdriet Vriend

Reacties op ‘Eén vraagje’

  • Een heel mooi gedicht. En je komt er wel meid, echt waar. En ja ik wil je vriend wel zijn. ;)

    Laska119 - 16-07-2011 om 12:26

  • Wauw, mooi geschreven. ik snap hoe je je voeld, maar het gaat snel beter, geloof me maar. je moet maar denken: me hele leven zal ik dit gevoel vast niet hebben. :) En ja, ik wil ook je vriend zijn :) Liefs, anouk.

    Anouk - 26-07-2011 om 15:44

Reageren

We gebruiken uw gegevens alleen om te reageren op uw bericht. Meer info leest u in onze Privacy & Cookie Policy.

Wilt u direct kunnen reageren zonder elke keer naam en e-mailadres in te voeren? Meld u hier aan voor een account!

Eén vraagje