1001 Gedichten

1001 gedichten

Zet ook uw gedichten op 1001Gedichten.nl

Heeft u nog geen account? Meld u gratis aan!

Print dit gedicht
vorige gedicht

~ nooit gedacht

Eenzaam en verlaten schrijf ik deze woorden op papier. Ik wil je omhelzen, maar je bent niet hier. Als ik terugblik op ons verleden, voel ik me ongelukkig voor het heden.
Ik zie een foto uit vroegere uren, zo verliefd en heel gelukkig, maar het mocht niet eeuwig duren.

Nooit gedacht dat onze liefde stuk zou gaan, maar toch wilde ik mijn eigen weg inslaan. Echter op 1 ding had ik me niet bedacht, Mijn hart houd meer van jou dan verwacht.
Ik leefde al die jaren met een muur om mij heen, en zelfs jij kwam daar niet doorheen. Nu die muur dan eindelijk is afgebroken, blijkt ook mijn hart te zijn gebroken.

Hier zit ik dan, helemaal alleen, zonder jouw aanwezigheid om mij heen. Misschien moet ik proberen je te vergeten. Maar ik besef dat dat onmogelijk is, want elke dag weer voel ik dat vreselijke gemis.
Tranen in mijn ogen, tranen van verdriet. Ik wist niet dat het zo'n pijn zou doen toen ik jou verliet.

Met mijn ogen open of dicht, iedere keer nog zie ik jouw gezicht. Hoor nog steeds jouw stem en je lieve lach. Ik heb je verlaten, maar voel de pijn nog elke dag.
Hoe kon ik zo stom zijn? Ik zit hier nu met mijn verdriet, en dat omdat ik dacht dat ik niet meer van je hield. Dacht ik soms dat ik alles zomaar kon vergeten? Ik had toch beter kunnen weten.

Nu moet ik proberen door te gaan, maar ik kan het niet, daarvoor voel ik veel te veel verdriet. In mijn hart alleen nog maar die vreselijke pijn, omdat ik zo graag weer met jou zou willen zijn.
Dat ik nog steeds van je hou is mij nu wel duidelijk, maar voor jou waarschijnlijk onbegrijpelijk.
Ik besef heel goed dat ik je veel verdriet heb aangedaan, en daardoor zal ik misschien wel nooit meer naast jouw zijde staan.

Misschien ben ik je nu wel voor altijd kwijt, maar geloof me als ik zeg dat het me heel erg spijt. Alleen met spijt kun je liefde helaas niet terugwinnen, daarom voel ik ook die extra pijn vanbinnen.
Je kreeg van mij niet de liefde zoals het hoort, maar ik weet nu zeker dat mijn hart alleen aan jou toebehoort. Mijn liefde voor jou is nog steeds niet voorbij, al is er misschien geen hoop meer voor mij.

Graag zou ik mijn hart weer aan je willen geven en je willen laten zien hoeveel ik van je hou.
Of is het nu te laat, mijn gevoel van berouw? Jouw verlaten is de grootste fout uit heel mijn leven, Ik ril, ik voel me beven.
Alle nachten zijn zo koel en kil. Nee, dat is niet wat ik in mijn verdere toekomst wil.
Dat ik me groot hou, is alleen maar schijn, want een leven zonder jou zou voor mij het einde van mijn leven zijn !!!!!

vorige gedicht
Toevoegen aan favorieten

Ingezonden door

Geplaatst op

Over dit gedicht

goodbyes.

Geef uw waardering

Op basis van 4 stemmen krijgt dit gedicht 4 van de 5 sterren.

Social Media

Tags

Eeenzaamditdat

Reacties op ‘~ nooit gedacht’

Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!

Reageren

We gebruiken uw gegevens alleen om te reageren op uw bericht. Meer info leest u in onze Privacy & Cookie Policy.

Wilt u direct kunnen reageren zonder elke keer naam en e-mailadres in te voeren? Meld u hier aan voor een account!

~ nooit gedacht