naar jou...

Ik ben klaar met mijn gedachten,
je zit constant in mijn hoofd.
Als ik alleen was, was je bij me,
had je me nog zo beloofd.

Ik leef voor jou,
om de volgende dag te sterven.
Toch heb je mijn hart gebroken,
in duizend kleine scherven.

Ik voel dat het sterker word,
ik moet bij je zijn.
Het word steeds iets minder,
tot ik langzaam verdwijn.

We zijn nu vrienden,
waarom moet ik dat opgeven.
We zaten allbei verkeerd,
en hebben dat toegegeven.

Het is niet genoeg,
nooit is het goed.
Ik ga door tot het einde,
alleen zonder moed.

Ik voel me kouder worden,
ik ga naar het andere leven.
Deze dag zou snel komen,
daarom zijn we vrienden gebleven.

Het leven is al moeilijk genoeg.
daar hoeft niks meer bij,
Ik ben mijn weg kwijtgeraakt,
en de reden dat ben jij.