1001 Gedichten

1001 gedichten

Zet ook uw gedichten op 1001Gedichten.nl

Heeft u nog geen account? Meld u gratis aan!

Print dit gedicht
vorige gedicht

Het ravenlied van weemoed

Ik hoor het ravenlied van weemoed
nu het maanlicht onze zorgen verzacht

je komt niet bij mij met levensvragen 
ze zijn te wild, te onorthodox 
ze zitten vol met verlangens 
en hebben lak aan tradities 

je hoort meer bij de empathie 
dan bij de kerk en de seks 
niet gek voor een lichaam 
dat naast de dode hoeren loopt 

het afscheid doet nooit zeer 
maar het weerzien is te pijnlijk 
iedere ochtend opnieuw 
begint de onafgebroken tocht 

naar de nacht die als een sluier is 
en met jou meedenkt in alle bochten 

ooit was jij de moeder der filosofen 
tegenwoordig verzorg jij de hamster 
die danst in kleine keukenkastjes 

mocht er ooit een droom komen 
waarin mijn kinderziel zich zal voltooien 
dan maak ik een danszaal rond jouw grafsteen 

ik gooi mijn kiezelsteen ver over de vijver 
mijn laatste nacht is als een afscheidsbrief 
onze lijven verliezen een zeldzame eenheid

hier klinkt het ravenlied van weemoed
je ligt voor altijd in de dood begraven.

 
 
 
  © mobar.

vorige gedicht
Toevoegen aan favorieten

Ingezonden door

Geplaatst op

Geef uw waardering

Op basis van 3 stemmen krijgt dit gedicht 5 van de 5 sterren.

Social Media

Tags

Lied Raven

Reacties op ‘Het ravenlied van weemoed’

Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!

Reageren

We gebruiken uw gegevens alleen om te reageren op uw bericht. Meer info leest u in onze Privacy & Cookie Policy.

Wilt u direct kunnen reageren zonder elke keer naam en e-mailadres in te voeren? Meld u hier aan voor een account!

Het ravenlied van weemoed