Kangaroeën
Nog niet eerder had ik van Kangaroeën gehoord.
Vond het wel leuk na uitleg van het woord.
Met je blote lijf je geborgenheid voelen groeien.
Niet alleen het kind maar ook de ouders bloeien.
De afstand tot je gevoelens delen tot in het kleinst.
Je hersenen knarsen en malen als je het overpeinst.
De warmte die ontstaat diep van binnen langs je ruggengraat.
Onverstaanbare woordjes, het maakt niet uit als je maar praat.
De uitwisseling van onverstoorbare liefde voor jou en je kind.
dit is de enigste mooie rijkdom die je op deze aarde vind.
Het vertrouwen in het mogen zijn word opgebouwd steen voor steen.
Het bouwwerk groeit gestaag, want zo als zij word er geen een.
Ingezonden door
Geplaatst op
08-12-2017
Over dit gedicht
De yoga vriendin van mijn vrouw vertelde ons in 1999 over de geboorte van haar dochtertje in het ziekenhuis waar dit werd toe gepast en werd vernoemd als kangaroeën
Geef uw waardering
Op basis van 2 stemmen krijgt dit gedicht 2 van de 5 sterren.Social Media
Tags
BabyReacties op ‘Kangaroeën’
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!