Mama

Mama, ik wou dat je mij gekoesterd had
Dat je tegen mij kon zeggen, ik hou van je, mijn schat
Dat we samen een moeder en dochter band konden opbouwen
Zonder in elkaars verdriet te rouwen
Het is nu te laat om te denken aan wat had kunnen zijn
Hoe meer ik eraan denk, hoe meer pijn
We hebben onze eigen pad gekozen
Ik blijf toch altijd denken dat het anders had gekund dan mij te verwaarlozen
Maar de liefde die ik nooit heb gekregen
En alle pijn dat ik daarbij voor jou heb verzwegen
Ik wou dat je wist wat het tot op de dag van vandaag met me doet
Dat mijn litteken elke dag nog bloed
Ik weet van je verleden
Ik weet hoe moeilijk je het hebt gehad tot op heden
Maar hoe kon je door blijven gaan terwijl ik trillend op de grond lag?
Wat heb ik je ooit aangedaan, was het mijn gedrag?
Je vond mij ongehoorzaam
Een schande voor onze familienaam
Ik probeerde enkel en alleen jou gelukkig te maken
Mijn gezondheid en mijn leven waren daarbij maar bijzaken
Beetje bij beetje vergat ik wat ik was, een kind
Hoe veel pijn je me ook deed, ik was altijd vergevingsgezind
De leegte die je veroorzaakt hebt in mijn hart is bijna niet weg te krijgen
Maar ik leer nu om niet meer stil te zwijgen
Op een dag stopt het lijden van het afgelopen 19 jaar
Dan hoop ik dat we een nieuwe start kunnen maken met elkaar

© Copyright Dichtbaby

Ingezonden door

Dichtbaby

Geplaatst op

29-05-2018

Tags

Familie