blijf bij me

toen elke vriend een vijand leek
en mijn vleugels gebroken waren
dook ik onder jouw verendek weg

en hoewel je me niet omarmde
bood je me een dak boven het hoofd
dat me moest beschermen

de shit die me overspoelde
je zei me te vechten, en ik vocht
tot ik van uitputting bij je terugkwam

het is een pyrrusoverwinning
die me nog altijd achtervolgt
ik nooit helemaal het hoofd heb kunnen bieden

ik vraag je nog steeds: blijf bij me
want hoewel je me leerde vliegen
vlieg ik soms verkeerd

en heb ik iemand nodig
die me voorgaat in de wind
die nu een storm geworden lijkt

© Copyright Zomaar iemand

Ingezonden door

Zomaar iemand

Geplaatst op

19-12-2014

Over dit gedicht

Al mag het nog zoveel beter gaan, de moeilijke momenten blijven soms de kop opsteken

Tags

Angst Hulp Onzekerheid Verlangen